Entries by Administrator

“အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးနေ့အတွက် စစ်ဘေးရှောင်အမျိုးသမီးများ၏ ရင်တွင်းစကားသံများနှင့်မျှော်လင့်ချက်များ”

စက်တင်ဘာ ၂၁ ဟာ နိုင်ငံတကာငြိမ်းချမ်းရေးနေ့ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာနဲ့တစ်ဝန်းမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးနေ့ကို ပုံစံမျိုးစုံနဲ့အထိမ်းအမှတ်ပွဲ တွေ ပြုလုပ်နေကြမှာဖြစ်ကြပေမယ့်လည်း လက်ရှိမြန်မာနိုင်ငံကပြည်သူတွေကတော့ ကိုဘစ်ဘေး၊ စစ်ဘေးတွေအောက် မှာ မငြိမ်းချမ်းတဲ့ ဒုက္ခတွေကိုခံစားနေကြရတဲ့အတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးနေ့ဆိုတာ သူတို့နဲ့ဘာမှ မသက်ဆိုင်နေသလိုဖြစ်နေ ပါတယ်။ ထို့အတူ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်နေ့ စစ်အာဏာသိမ်းမှုနဲ့အတူ စစ်ဘေးရှောင်ပြည်သူတွေလည်း တိုးသထက် တိုးလာနေပြီး စစ်ရှောင်စခန်းတွေမှာ ခက်ခဲစွာနဲ့ခိုလှုံရှင်သန်နေထိုင်နေရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယခုနှစ် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ငြိမ်းချမ်းရေးနေ့အတွက် လက်ရှိစစ်ဘေးရှောင်အမျိုးသမီးတွေရဲ့ လက်ရှိ တိုင်းပြည်မငြိမ်းချမ်းမှုအပေါ် ခံစားချက်၊ သူတို့ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ဖြစ်ချင်တဲ့စိတ်ဆန္ဒတွေကို Honest Information က စုစည်းကာ ကောက်နုတ် ဖော်ပြပေးလိုက်ရပါတယ်။

နေရပ်ပြန်မယ့်မျှော်လင့်ချက်တွေ သဲထဲရေသွန်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ကွတ်ခိုင်ကစစ်ရှောင်တွေ

“ ကျမတို့ဘဝက သေမထူးနေမထူးတွေပါ။ စစ်ရှောင်ကာလ မကျော်လွန်သေးဘဲ ရောဂါ ရောက်လာတယ်။ ရောဂါရောက် ပြီးနောက်မှာ စစ်အာဏာသိမ်းတယ်။ ကျမတို့အားတွေလည်း မရှိတော့ဘူး”

တိုးတိတ်နေရသော ရခိုင်အိုင်ဒီပီစခန်းက အသံများ

“ ပြီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင်လကဆိုရင် စခန်းမှာ စားသောက်ရေးအဆင်မပြေတာကို မီဒီယာသမားတစ်ချို့ကိုပြောမိလို့ နောက်တစ်ခါ ပြောရင် ရိက္ခာထပ်ဖြတ်ခံရမယ်လို့ စစ်ကောင်စီအစိုးရက အိုင်ဒီပီစခန်းတာဝန်ခံကနေတဆင့် ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုတာခံရ ဖူးတယ် ”

အနာဂါတ်တွေဝေဝါးနေဆဲ ရန်ကုန်ရောက် ပလက်၀ စစ်ရှောင်တွေ

” အခုချိန်အလိုအပ်ဆုံးက စားနပ်ရိက္ခာပေါ့၊ အလုပ်အကိုင်လည်းမရှိတော့ ပိုခက်ခဲကြတယ်။ အလုပ်အကိုင်လည်း ခေါ်တဲ့ဟာမရှိတော့ရေရှည်အတွက်တော့ ဘာမှအစီအစဉ်မရှိဘူးဖြစ်နေတယ်”

စစ်အာဏာသိမ်းမှုကြောင့် မလုံခြုံမှုရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ဘဝ

“ စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်းလူတိုင်းဘဝ မလုံခြုံတော့ပါဘူး။ အမျိုးသမီးတွေဆိုတာ ခန္ဓာဗေဒအရရယ်၊ လူ့အသိုင်း အဝိုင်း အမြင်အစွဲတွေအရ ပိုပြီး ထိခိုက်နိုင်တဲ့သူတွေဖြစ်တဲ့အခါ မလုံခြုံမှုအန္တရာယ်ပိုခံစားရတယ်”

ပအိုဝ်းတိုင်းရင်းသားတွေရဲ့ ရိုးရာခမောက်ရက်တဲ့ လုပ်ငန်းခွင် ဓာတ်ပုံရသ

ခမောက်တွေကို အော်ဒါမှာသူမရှိလဲ တောင်ယာထဲ ဆင်းလို့ မရတဲ့ အချိန်တွေဆို သူငယ်ချင်း အချင်းချင်းဖွဲ့ပြီး ပြုလုပ်ကြ လေ့ရှိပါတယ်။ ခမောက်တွေကို ရက်လုပ်လာတာဟာ နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော်လာခဲ့ပါပြီ။ တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် လက်ဆင့် ကမ်းပြီး လက်ရှိအချိန်ထိ တည်ရှိနေဆဲပါ။

တိုင်းရင်းသားစာပေသင် နေ့စားပညာရေးဝန်ထမ်းတွေရဲ့ဒုက္ခ

“ကိုဗစ်ကပ်ရောဂါ တတိယလှိုင်းနဲ့ စစ်တပ်အာသိမ်းမှုကြောင့် ပြည်သူအများစုမှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေကြသလို တိုင်းရင်းသား ဘာသာသင်တဲ့ ဆရာ၊ဆရာမတွေမှာလည်း စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲတွေရှိနေတဲ့အတွက် ရသင့်ရထိုက် တဲ့ အခွင့်အရေးကို ပေးစေချင်တယ်”

“တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ စစ်ဘေး၊ ကပ်ဘေး ကင်းပြီး ငြိမ်းချမ်းစေချင်တယ်”

“ဆန်က ထမင်းပဲချက်လို့ရတော့ တောထဲ ရှာလို့ဖွေလို့ရရင် ဟင်းနဲ့စားရတာပေါ့။ ရှာလို့မရရင်တော့ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်သောက်တာများတယ်။ ဆန်လည်း ချွေတာရင်းပေါ့။ အိမ်လည်းမပြန်နိုင်သေးဘူးဆိုတော့ ဘယ်တော့များမှ ဒီလိုအခြေအနေဆိုးကနေ လွတ်မလဲမသိပါဘူး”

ကိုဗစ်နဲ့လက်ရှိနိုင်ငံရေးရိုက်ခတ်မှုအောက်က စက်ရုံအလုပ်သမတွေ

“တချို့စက်ရုံတွေဆိုလည်း သုံးလပိတ်မယ်။ နေ့စားခ (Dayကြေး) ပေးထားမယ်ဆိုတာတွေရှိတယ်။ တချို့ဆိုလည်း ပိတ်တယ် မပေးဘူးဆိုတာတွေလည်းရှိတယ်။ ဘာမှမပေးဘူး ပိတ်လိုက်တယ်ဆိုတာမျိုးတွေလည်းကြားရတယ်။ ပိတ်ရင်း ပိတ်ရင်းနဲ့အရှည်ဆွဲဆန့်ပြီးတော့ လျော်ကြေးလည်းမပေးဘဲ အပြီးပိတ်လိုက်တဲ့စက်ရုံတွေလည်းရှိတယ်”