“ ကျွန်မတို့အနေနဲ့ အမျိုးသမီးနေ့ကို အရင်လို အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်တဲ့အပေါ် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ အကောင်းဆုံးစီစဉ်ထားပေမယ့် ရဲနဲ့စစ်တပ်ရဲ့ဖြိုခွင်းမှုကြောင့် မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါ့ကြောင့် ဒီရက်စွဲကတော့ မြန်မာ့သမိုင်းမှာ သမိုင်းတွင်သွားမယ့် နေ့ဖြစ်သွားမှာ”

“အမျိုးသားပဲဝတ်ဝတ် အမျိုးသမီးပဲဝတ်ဝတ် အဝတ်အစားက အဝတ်အစားပဲဖြစ်ရမယ်လေ။ သို့ပေမယ့်အမျိုးသားဝတ်တဲ့လုံချည်ကျပြဿနာမရှိပဲ၊ အမျိုးသမီးဝတ်တဲ့ထဘီကနိမ့်ကျတယ်။ ဘုန်းနိမ့်စေတယ်ဆိုတဲ့ အမြင်ကျတော့ ကြီးမားတဲ့ခွဲခြားဆက်ဆံမှုကိုဖြစ်စေတယ်။ ဒါကအမျိုးသမီးတွေကို နိမ့်ကျတယ်ဆိုတဲ့အမြင်နဲ့ တိုက်ရိုက်ပတ်သက်တယ်။ ဒီလိုမျိုးထဘီအလံထူတယ်၊ထဘီတန်းတွေစီစဉ်ခြင်းက အမျိုးသမီးတွေကိုနှိမ့်ကျတယ်လို့ မယူဆတဲ့သူတွေအတွက်ကတော့ ဒီထဘီတန်းက ဘာမှခံစားနေစရာမလိုတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ အဝတ်တစ်ခုပဲ၊ အမျိုးသမီးတွေကို နှိမ့်ချမှုမရှိတဲ့သူတွေအတွက်က ထဘီတန်းဆိုတာက ပြောပလောက်တဲ့အရာတစ်ခုမဟုတ်ဘူး။ အဝတ်ပိတ်စတစ်ခုသာဖြစ်တယ်။ အမျိုးသမီးတွေကိုနှိမ့်ချချင်တယ်။ မဟာပုရိသဝါဒ၊ မဟာလူမျိုးကြီးဝါဒ ပုံစံမျိုးနှလုံးသွင်းတဲ့သူတွေ ထဘီတန်းအောက်ကိုဝင်လိုက်တာနဲ့ ဘုန်းနှိမ့်သွားတယ်လို့ ယူဆတဲ့အယူရှိတဲ့ သူတွေအတွက်က ထဘီကမကောင်းတဲ့ လက္ခဏာရှိပြီးတော့ ထဘီကရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ အနေအထားဖြစ်သွားတာပေါ့။”

“ဒီတော်လှန်ရေးဟာ အာဏာရှင်ကိုသာ တိုက်တဲ့ပွဲမဟုတ်ဘူး။ အမျိုးသမီးတွေဟာ အားနွဲ့တယ်၊ အမျိုးသမီး အသုံးအဆောင်တွေဟာ ဘုန်းနိမ့်စေတယ်၊ အမျိုးသမီးတွေနေရာရလာမှာ၊ ရှေ့တန်းရောက်လာမှာကို မနာလိုသူ၊ တိုက်ခိုက်သူတွေအားလုံးအပါအဝင် အဲဒီလိုအယူအဆဟောင်းတွေကိုပါ တိုက်စားပစ်တဲ့ပွဲ”

“ စစ်အာဏာရှင်ကို ဖြုတ်ချနိုင်ဖို့အတွက် အမျိုးသမီးအင်အားစုတွေ အရေးကြီးတဲ့အနေအထားဖြစ်တယ်။ အမျိုး သမီးတွေက အင်တိုက်အားတိုက်နဲ့ ရှိတဲ့အင်အားကိုထုတ်ဖော်ပြီးတော့ စစ်အာဏာရှင်ကို တိုက်ထုတ်တဲ့နေရာမှာ ပါဝင်နေကြတယ်။ ဖယ်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီတည်ဆောက်ရေးမှာလည်း အမျိုးသမီးတွေဆက်လက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်သွားရဦးမယ်”