“အရေးပေါ်ယာဉ်ပေါ်မှာမို့ မီးနေခန်းကို ထွေထွေထူးထူး ပြင်ဆင်မပေးနိုင်ပါ။ ကားမှန်ပြူတင်းက လိုက်ကာများကို အကာ အရံအဖြစ် ချထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူနာစောင့်များလိုက်ပါသည့်အခါထိုင်ရသည့် ဘေးခုံတန်းနှစ်ခုမှ တစ်ခုကိုဖြုတ် ကာ ကျန်တစ်ခုကိုမူ အလယ်တည့်တည့်ရွှေ့သည်။ ပြီးသည်နှင့် ထိုခုံပေါ်သို့ လူနာအား မ တင်ကာ မီးဖွားနိုင်ရန်ပြင်ဆင် ရ၏။”

“ အရင်က စက်လှေသမား၊ အခုတော့ငါးဖမ်းသမားဖြစ်နေပြီ။ အရင်ကိုဗစ်တုန်းက ဒီလောက်မခက်ခဲဘူး။ အခုကလုပ်စရာ အလုပ်ကို မရှိတာ။ ဘယ်ဝင်ငွေနဲ့စားမလဲ။ ဒီလောက်ကြာတော့ ရှိတာတွေလည်း စားလို့ကုန်ပြီလေ။ အကြွေးမတင်ရင် တောင်ကံကောင်းတယ်”

“ကျမအပေါ်မှာ မလိုလားတဲ့သူတွေ ရှိမှာကိုလည်း ကြိုတွေးပြီးသားပါ။ ကိုယ့်အတွက် အသက်အန္တရာယ် အချိန်မရွေးရှိနိုင် တယ်လို့လည်း တွေးထားပါတယ်။ မလိုတဲ့ စကားတွေ တိုက်ခိုက်ဝေဖန်တာတွေလည်း ရှိမှာကို တွက်ဆထားပြီးသားပါ။ ကျမ ဒါတွေကိုမကြောက်ပါဘူး။ ဒီအလုပ်ကို ဆက်ပြီး မလုပ်နိုင်မှာကိုပဲ ကြောက်တာပါ”