“ဘာမှမလိုချင်ပါဘူး ကျမရဲ့မူလအတိုင်းတော့လိုချင်တာပေါ့။ ဆုံးသွားတဲ့ သားတွေကိုတော့ လိုချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မကျေနပ်ရင်လည်း ဘယ်လိုလုပ်လို့ရမှာလဲ။ မရသင့်တဲ့ အရာတွေကို ကျမ မတောင့်တတော့ပါဘူး။ သားသမီးတွေ အတွက်တော့ လိုအပ်တာပေါ့။ ကျမဒါမျိုးတွေပြောရင် ကျမ မျက်ရည်ကျပါတယ်”

“တောင်ပေါ်မြို့ကသူတွေဆိုတော့လည်း အသိပညာအားနည်းကြတယ်။ တော်တော်များက လျှောက်ထွက်နေကြတုန်း။ ကျမတို့က စိတ်ပူတော့ အရမ်းကိုတိုက်တိုက်တွန်းတွန်းလုပ်ဆောင်နေရတယ်။ ကျောင်းတွေ ကျောင်းခန်းတွေမှာ ရက်အလိုက် အခန်းတွေထဲမှာ အမျိုးသမီး အမျိုးသားသက်သက်စီ ခွဲထားပေးတယ်။ ရေချိုးခန်းအိမ်သာတွေကို သီးသန့်လုပ်ထားပေးတယ်။ အရေးပေါ်ကိစ္စတွေရှိလာရင် အခက်ခဲရှိမှာစိုးလို့ အမျိုးသမီးသုံးပစ္စည်းတွေလည်း ထားထားပေးတယ်”

“ တရုတ်ပြည်မှာ လစာကောင်းတယ်ဆိုပြီး ညာခေါ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ တရုတ်အမျိုးသားတွေဆီ သွားရောင်း စားခံရတာ။ အခုထိ မလွှတ်လာသေးတဲ့ သူတွေလည်းရှိသေးတယ်”