
ဒလန်ရှင်းလင်းရေးခေါင်းစဥ်အောက် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်စု
"စိတ်မကောင်းစရာ အဖြစ်အပျက်ဖြစ်သလို ကျနော်တို့ သင်ခန်းစာယူစရာ အဖြစ်အပျက်လည်း ဖြစ်ပါလိမ့် မယ်။ ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့ အရပ်သားတွေ ပါဝင်မှုလည်း ရှိတယ်။ နောက်တစ်ခါ မိသားစုတစ်စုထဲ ကလေး သူငယ်ပါ ပါဝင်နေတဲ့ကိစ္စလည်း ဖြစ်တယ်။ ဒါက ကျနော်တို့ ဘယ်လိုမှ မလုပ်သင့် မလုပ်ထိုက်သော လုပ်ရပ်မျိုး ဖြစ်ပါတယ်"

လူမျိုးရေး ပဋိပက္ခကြားထဲ အမျိုးသမီးရဲ့ သောက
“အရပ်သားတွေ ဖမ်းဆီးတာတော့ မလုပ်စေချင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေကိုပါ ဖမ်းဆီးလာတဲ့အတွက် ပြည်သူတွေရဲ့ လုံခြုံရေးဟာ ပိုပြီး စိုးရိမ်စရာဖြစ်လာတယ်။ ဖမ်းဆီးရင်လည်း အကျိုးနဲ့အကြောင်း မေးပြီးပြန် လွှတ်စေချင်တယ်။ မိသားစုတွေ နစ်နာမှုမဖြစ်စေချင်ဘူး။ ဒီလိုသာမဖြေရှင်းရင် ရေရှည်မှာလူမျိုးရေး ပြဿနာ တွေ ပိုကြီးထွားလာမယ်”

တိုက်ပွဲကြားက စိတ်ဒဏ်ရာနှင့် ကလေးငယ်များ
" အဓိက ကတော့ ကလေးတွေစိတ်ဒဏ်ရာဖြစ်မယ့်ဟာကို စိုးရိမ်ရတယ် ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆို အရွယ်အားဖြင့် လေးနှစ်ငါးနှစ်ကျော် ဆယ်နှစ်ကျော်ကလေးတွေက တောက်လျှောက် အတူနေခဲ့ပြီး မြင်လိုက်ရတော့လေ။ ကျောင်းဆောင်တွေထဲမှာ ကလေးတွေရဲ့ သွေးအိုင်တွေ စာအုပ်တွေကအစကျန်နေသေးတဲ့အတွက်သူတို့ အတွက် အိမ်မက်ဆိုးကြီးဖြစ်မှာစိုးရိမ်မိတယ်"

မတူညီမှုတွေအောက်မှာ ငြိမ်းချမ်းစွာအတူယှဉ်တွဲနေထိုင်တဲ့ ကရင်နီစစ်ရှောင်စခန်း
“ကျမတို့က တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ပြေးလာရတဲ့စစ်ရှောင်တွေလေ။ ကျမတို့ကိုယ်တိုင်က ဘာသာမတူ၊ လူမျိုးမတူ လို့ ရန်သူလို့ သဘောထားပြီး ရန်ဖြစ်နေရင် ဘယ်လိုသွားငြိမ်းချမ်းမလဲ။ ကိုယ်က အေးအေးချမ်းချမ်းနေချင်ရင် သူများလည်းငြိမ်းချမ်း အောင်လုပ်ပေးရမယ်လေ”

ကရင်နီဒေသ တိုက်ပွဲများကြားတွင် ရှင်သန်နေရတဲ့အမျိုးသမီးတွေ
“အိမ်မှာနေလည်း ကျွန်မပဲဦးဆောင်ရတယ်။ ကလေးလည်းများတယ်။ ငွေရေးကြေးရေး၊ စားဝတ်နေရေး အခုစစ်ဘေးရှောင်ရတဲ့အချိန်မှာလည်း ကိုယ်ပဲ ဦးဆောင်ရတယ်”

ထမင်းကို ဆားနဲ့စားပြီး အလုပ်ကိုတော့ အားနဲ့ဆက်လုပ် နေရတော့မှာပဲ
မိသားစုဝမ်းရေးအတွက် ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေရတဲ့ ဒေါ်မိညိုအဖို့ တစ်လကိုရတဲ့ လစာငွေဟာ ကိုးသောင်းကျပ်သာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဆန်တစ်အိတ်ဖိုးသာရရှိနေပြီး ထမင်းကို ဆားဖြူးပြီးစားရတဲ့နေ့တွေလည်း မနည်းတော့ဘူးလို့ ဒေါ်မိညိုက ဆက်ပြောပါတယ်။

စစ်ကောင်စီပေးတဲ့ သေရာပါမယ့်စိတ်ဒဏ်ရာတွေ
“ ဖိုးသားရေ .. ထမင်းစားမယ်လေ”လို့ မိခင်ဖြစ်သူက သားကို ထမင်းစားဖို့ခေါ်တာက သာမာန်ကိစ္စမို့အထူးအဆန်းမဟုတ် ပါဘူး။ သို့ပေမဲ့ ဒေါ်ဌေးရဲ့အိမ်မှာတော့ အခုလိုတွေခေါ်လိုက်တိုင်း ကျန်တဲ့မိသားစုဝင်တွေမှာ မျက်ရည်မဆည်နိုင်အောင် ဖြစ်ကြ ရပါတယ်။

မောင်ရှင်လောင်းလေးမရှိရှာတော့ပါ
"ထိုတိုက်ပွဲများ ကြောင့် အပြစ်မရှိသော မဦးဝင်းခိုင်၏ သားငယ်နှင့် ဒေါ်အေးနုယဉ်တို့၏ အသက်များကို လုယူခဲ့သလို နောက်ထပ် အသက်ပေါင်းများစွာ လုယူခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည် "

သန်းခေါင်အပြင် ညည့်မနက်တော့ပါဘူး
“စပြီး သပိတ်မှောက်တဲ့နေ့တည်းက အိမ်ကအမေ့ကို မှာခဲ့တာ။ တကယ်လို့ အဖမ်းခံထောင်ကျခဲ့ရင်လည်း ဖုန်း လည်း မဆက်နဲ့၊ လိုက်လည်းမလာနဲ့လို့ စိတ်မပူဖို့ကို တစ်ခါတည်း မှာခဲ့တာ”

“ခင်ပွန်းဖြစ်သူ စစ်သားတွေကို အလင်းထဲပို့နိုင်ခဲ့တဲ့ ဇနီးတွေ”
“အရင်တုန်းကတော့ စစ်သားမိန်းမဆိုတာ ခေါင်းမော့ရင်ကော့ပြီး သွားလို့ရတယ်လေ။ အခုအာဏာသိမ်းပြီးတဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ခေါင်းငုံ့ပြီးတော့သွားရတဲ့အပြင်သူများ တံတွေးနဲ့ထွေးလည်း ငြိမ်နေရတာပဲ”


