ဆောင်းပါး

ခင်ပွန်းသည်တွေ စစ်မှုထမ်းပေါ်တာဆွဲခံလိုက်ရတဲ့အခါ

အရွယ်ငယ်ကလေး ၂ယောက်မိခင်၊ ကိုယ်ဝန်လည်းလရင့်နေပြီဖြစ်တဲ့ မအေးဟာ ၂၀၂၄ ခုနှစ် ဆောင်းလတလ ညအချိန်မတော်မှာ အိမ်ကို ဧည့်စစ်လို့ အကြောင်းပြပြီး ခင်ပွန်းကို ဖမ်းခေါ် သွားတာကို ကြုံလိုက်ရပါတယ်။

မိန်းမတွေ ပလ္လင်ပေါ်တက်ထိုင်တော့ ဘာဖြစ်လဲ

လင်းဆက်ငြိမ်းချမ်း မြန်မာအဘိဓာန်ကို…

၂၀၂၅ ခုနှစ်ကို မြန်မာအမျိုးသမီးတွေ ဘယ်လိုကျော်ဖြတ်ခဲ့ကြရသလဲ

HI – Honest Information မြန်မာနိုင်ငံမှာ…

 စစ်ဖိနပ်အောက်က နှလုံးခုန်သံသေးသေးကလေးတွေ

“ကျမမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေလို့ပါ၊ ဗိုက်နဲ့ခါးကို မလုပ်ပါနဲ့ရှင်”

ရန်ကုန်ကျားဖြန့်လှောင်အိမ်ထဲက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ခြင်း   

“အိပ်ဖို့ လှဲလိုက်တာနဲ့ မျက်ရည်ကျတော့တာပဲ၊ ငါဒီကို ဘာလို့ရောက်လာခဲ့တာလဲ မသိတော့ဘူး၊ အိမ်ပြန်ချင်ပြီ၊ ဘယ်တော့ မှ အိမ်ပြန်ရပါ့မလဲပေါ့၊ ငါ့မိဘတွေ ငါ့ကိုလိုက်ရှာနေမလားဆိုတဲ့အတွေးနဲ့ ပူလောင်နေတာပေါ့”

ယောကျာ်းလေးဆိုတာ မငိုရဘူးတဲ့လား

ပြုတ်ကျလို့နာသွားတာခြင်းအတူတူ သမီးငယ်လေးကိုပဲ ချော့ပြီး၊ သားငယ်လေးကို မငိုနဲ့ လို့ပြောမယ့်အစား ၂ယောက်လုံးကို အတူတူချော့မော့ပြီး “ဘာမှမဖြစ်ဘူးနော်” “ခဏနေရင် နာတာပျောက်သွားမယ် “ဆိုတာမျိုးပြောလိုက်ရင် မရဘူးလားလို့  ကျမစိတ်ထဲတွေးမိလိုက်တယ်။

ထောင်နံရံအလွန်က နိုင်ကျဉ်းအမျိုးသမီးတွေရဲ့ မလွတ်မြောက်သေးတဲ့ဝေဒနာတွေ

“အကြမ်းဖက် စစ်အုပ်စု အနိုင်ရပြီးရင်တောင်မှ ကျွန်မတို့ပြည်သူတွေက ပုံစံပြောင်းသွားတဲ့ အာဏာရှင်အောက်မှာ ဆက်ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ဆက်ပြီး တော်လှန်မှုတွေလုပ်နေမှာပါပဲ”

နမ့်စန်မြို့က သရဲကြောက်တတ်တဲ့ လူနာတင်ယာဉ်မောင်း အမျိုးသမီး

“ကိုယ့်အရိပ်ကိုတောင် ပြန်ကြောက်တဲ့သူ၊ ဒီအလုပ်ကို ဘာလို့လုပ်ရလဲဆို ဘဝနဲ့ချီတဲ့ ခံစားချက်ကြောင့်လို့ ပြောရမယ်”

မသန်စွမ်းသူတို့ရဲ့ အာဂမိခင်တွေ

စာ “ကျမသမီးက ခြေထောက်နဲ့ လမ်းမလျှောက်နိုင်ပေမယ့် လက်နဲ့ ဦးနှောက်နဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို လျှောက်လှမ်းနိုင်တယ်၊ ကျမရဲ့အလုပ်က သူ့ခြေထောက်ဖြစ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ဦးနှောက်ကို ဖွံ့ဖြိုးအောင် ပျိုးထောင်ဖို့ပဲ”