“တော်လှန်ရေးအားကောင်းလာမှာစိုးတော့ ဒေသခံတွေကို နည်းမျိုးစုံနဲ့ အနိုင်ကျင့်တယ်။ ကြောက်လာအောင် မိန်းကလေးတွေကို အုပ်စုဖွဲ့မုဒိန်းကျင့်ပြတယ်။ ကြောက်အောင်လည်း သတ်ပြတယ်။ သူတို့က သေနတ်နဲ့ဆို တော့ ပြည်သူတွေက ဘာပြန်လုပ်နိုင်မှာလဲ”

“အဲဒီလိုမျိုး မိန်းကလေးတွေကို တစ်ပတ်တစ်ယောက်၊ တစ်လတစ်ယောက်ပုံစံမျိုးနဲ့ တရုတ်အလုပ်ရှင်တွေနဲ့ အိပ်ခိုင်းတာ၊ ဝယ်လက်တရုတ်တွေနဲ့ အိပ်ခိုင်းတာတွေရှိတယ်။ ငွေလား၊ အလုပ်လား အဲဒါတွေနဲ့ ခြိမ်းခြောက်မြူဆွယ်တာပေါ့”

မြန်မာရုပ်ရှင်နဲ့ ဟာသဖျော်ဖြေရေးအစီအစဉ်အများစုက LGBT ဇာတ်ကောင်တွေကို လှောင်ပြောင်တာ၊ အောင်မြင် မှုမဲ့တဲ့ ဇာတ်ဆောင်ဇာတ်ရုပ်၊ သဘာဝမဟုတ်တဲ့ စကားအပြောအဆို၊ အပြုအမူတွေနဲ့ တင်ဆက်တတ်ပြီး ဒီလို သရုပ်ဖော်မှုတွေဟာ လက်တွေ့ဘဝအထဲက LGBT လူတွေကို မေးမြန်းခြင်းမရှိပဲ၊ သဘောထားအမှားတွေကိုသာ ထပ်ခါထပ်ခါ ဖော်ပြသလိုဖြစ်နေပါတယ်။