ဆောင်းပါး

နေရပ်ပြန်မယ့်မျှော်လင့်ချက်တွေ သဲထဲရေသွန်ဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ကွတ်ခိုင်ကစစ်ရှောင်တွေ

“ ကျမတို့ဘဝက သေမထူးနေမထူးတွေပါ။ စစ်ရှောင်ကာလ မကျော်လွန်သေးဘဲ ရောဂါ ရောက်လာတယ်။ ရောဂါရောက် ပြီးနောက်မှာ စစ်အာဏာသိမ်းတယ်။ ကျမတို့အားတွေလည်း မရှိတော့ဘူး”

တိုးတိတ်နေရသော ရခိုင်အိုင်ဒီပီစခန်းက အသံများ

“ ပြီးခဲ့တဲ့ ဇူလိုင်လကဆိုရင် စခန်းမှာ စားသောက်ရေးအဆင်မပြေတာကို မီဒီယာသမားတစ်ချို့ကိုပြောမိလို့ နောက်တစ်ခါ ပြောရင် ရိက္ခာထပ်ဖြတ်ခံရမယ်လို့ စစ်ကောင်စီအစိုးရက အိုင်ဒီပီစခန်းတာဝန်ခံကနေတဆင့် ခြိမ်းခြောက်ပြောဆိုတာခံရ ဖူးတယ် ”

အနာဂါတ်တွေဝေဝါးနေဆဲ ရန်ကုန်ရောက် ပလက်၀ စစ်ရှောင်တွေ

" အခုချိန်အလိုအပ်ဆုံးက စားနပ်ရိက္ခာပေါ့၊ အလုပ်အကိုင်လည်းမရှိတော့ ပိုခက်ခဲကြတယ်။ အလုပ်အကိုင်လည်း ခေါ်တဲ့ဟာမရှိတော့ရေရှည်အတွက်တော့ ဘာမှအစီအစဉ်မရှိဘူးဖြစ်နေတယ်"

စစ်အာဏာသိမ်းမှုကြောင့် မလုံခြုံမှုရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ဘဝ

“ စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်းလူတိုင်းဘဝ မလုံခြုံတော့ပါဘူး။ အမျိုးသမီးတွေဆိုတာ ခန္ဓာဗေဒအရရယ်၊ လူ့အသိုင်း အဝိုင်း အမြင်အစွဲတွေအရ ပိုပြီး ထိခိုက်နိုင်တဲ့သူတွေဖြစ်တဲ့အခါ မလုံခြုံမှုအန္တရာယ်ပိုခံစားရတယ်”

တိုင်းရင်းသားစာပေသင် နေ့စားပညာရေးဝန်ထမ်းတွေရဲ့ဒုက္ခ

“ကိုဗစ်ကပ်ရောဂါ တတိယလှိုင်းနဲ့ စစ်တပ်အာသိမ်းမှုကြောင့် ပြည်သူအများစုမှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေကြသလို တိုင်းရင်းသား ဘာသာသင်တဲ့ ဆရာ၊ဆရာမတွေမှာလည်း စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲတွေရှိနေတဲ့အတွက် ရသင့်ရထိုက် တဲ့ အခွင့်အရေးကို ပေးစေချင်တယ်”

“တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ စစ်ဘေး၊ ကပ်ဘေး ကင်းပြီး ငြိမ်းချမ်းစေချင်တယ်”

“ဆန်က ထမင်းပဲချက်လို့ရတော့ တောထဲ ရှာလို့ဖွေလို့ရရင် ဟင်းနဲ့စားရတာပေါ့။ ရှာလို့မရရင်တော့ ဆန်ပြုတ်ပြုတ်သောက်တာများတယ်။ ဆန်လည်း ချွေတာရင်းပေါ့။ အိမ်လည်းမပြန်နိုင်သေးဘူးဆိုတော့ ဘယ်တော့များမှ ဒီလိုအခြေအနေဆိုးကနေ လွတ်မလဲမသိပါဘူး”

“The Coup destroyed everything for Women”

“There is no way of gender equality and human rights under the dictatorship. Democratic norms and gender equality can never stand with the Dictatorship.”

ကိုဗစ်နဲ့လက်ရှိနိုင်ငံရေးရိုက်ခတ်မှုအောက်က စက်ရုံအလုပ်သမတွေ

“တချို့စက်ရုံတွေဆိုလည်း သုံးလပိတ်မယ်။ နေ့စားခ (Dayကြေး) ပေးထားမယ်ဆိုတာတွေရှိတယ်။ တချို့ဆိုလည်း ပိတ်တယ် မပေးဘူးဆိုတာတွေလည်းရှိတယ်။ ဘာမှမပေးဘူး ပိတ်လိုက်တယ်ဆိုတာမျိုးတွေလည်းကြားရတယ်။ ပိတ်ရင်း ပိတ်ရင်းနဲ့အရှည်ဆွဲဆန့်ပြီးတော့ လျော်ကြေးလည်းမပေးဘဲ အပြီးပိတ်လိုက်တဲ့စက်ရုံတွေလည်းရှိတယ်”

မြို့ပြစစ်ဘေးအတွက် ရတက်မအေးကြရသူတွေ

" တိုက်ပွဲတွေက ဖြစ်လာမှာပဲဆိုပြီး စားစရာတွေ အရေးကြီး ပစ္စည်းပစ္စယတွေ ပြင်ဆင်ထားပေမယ့်၊ ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ရောက်လာမှာလဲ ကိုယ်တွေကရောဘယ်လို နေထိုင်ရမလဲ၊ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ဟာတွေကရော တကယ်ကြုံလာရင် အသုံးဝင် မလားဆိုတာမသိဘူး"

မြွေပူရာ ကင်းမှောင့်နေရတဲ့ အိမ်လွမ်းသူတို့ရဲ့ ခရီးကြမ်း

မသီရိအဖို့ရွေးချယ်စရာအခြားမရှိပြီမို့ ခက်ခဲပင်ပန်းမယ်မှန်းသိလျက်နဲ့ ဆူးညောင့် လျှိုမြောင်တွေ တင်းကြပ်ပြည့်နေတဲ့ တောလမ်းခရီးကို အားတင်းပြီး ရှေ့ဆက်ရပါတယ်။ လမ်းခရီးကြမ်းတာကြောင့် စိတ်ဓာတ် ကျအားငယ်ကာ လက်လျှော့ လိုက်ရတော့မလားဆိုတဲ့အတွေးတွေ ခဏခဏဝင်ဝင်လာပေမယ့် သူအဖြစ်ချင်ဆုံး မျှော်လင့်ချက်လေး တစ်ခုကတော့ "သားလေးနဲ့ အမြန်ဆုံးပြန်တွေ့ခွင့်ရချင်တယ်" ဆိုတာပါပဲ။