“ဒီခြံနဲ့ပတ်သက်ပြီးတော့ စိတ်ညစ်ရပေါင်းများခဲ့ပြီ။ မြေနေရာရာဖယ်ပေးရမယ်လို့ သိကတည်းက ဘယ်လိုမျိုးလုပ်မယ်။ ဘာတွေလုပ်မယ်ဆိုပြီးတော့ အမျိုးမျိုးခြိမ်းခြောက်ခံရတယ်လေ။ ဟိုလူတစ်မျိုး၊ ဒီလူတစ်မျိုးနဲ့ သေချင်စိတ်ပေါက်အောင်ထိ စိတ်ညစ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီဒဏ်တွေကို ကျမ မခံစားချင်တော့ဘူး”

“ကျေးလက်နေ အမျိုးသမီးတွေဟာ ပြည်ပထွက်ဖို့ မိတ်ဆွေအသိတွေဆီမှာ အတိုးနဲ့ချေးယူပြီး ပွဲစားတွေနဲ့ချိတ်ဆက်ကာ ထိုင်းနိုင်ငံကို တရားမဝင် အောက်လမ်းကနေ သွားနေကြတာဟာ ယနေ့အချိန်ထိ တဖွဲဖွဲ ရှိနေတုန်းပါပဲ။”

“ ထဘီကမ်ပိန်းဆိုတာ အမျိုးသမီးတွေရဲ့အခွင့်အရေးဖြစ်တယ်။ သူတို့ရဲ့အခွင့်အရေးတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး သူတို့မှာ တောင်း ဆိုပိုင်ခွင့်အပြည့်အဝရှိတယ်။ အမျိုးသမီးတွေမှာ အခက်အခဲတွေအများကြီးရှိတယ်။ လက်ရှိအနေအထားမှာဆိုရင် စစ် အကြမ်းဖက်တွေရဲ့မုဒိမ်းကျင့်တာ၊ လူမသိ သူမသိ အကြမ်းဖက်ခံနေရသူတွေက အမျိုးသမီးပဲဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် အမျိုးသမီးတွေအနေနဲ့ အခုလို ထဘီကမ်ပိန်းမျိုးတွေက လုပ်ကိုလုပ်သင့်တဲ့အရာဖြစ်တယ်။”

ဒေဝီ။ ။ ဝေးလံခေါင်သီတဲ့အရပ်ဒေသမှာ စားရဖို့မလွယ်တဲ့ ဒံပေါက်ထမင်းနဲ့ကြက်သားဟင်းကို စစ်ဘေးရှောင်ကလေးငယ်တွေက အားပါးတရ စားသောက်နေကြသလို ခူးခပ်ထည့်ပေးနေတဲ့ စေတနာ့ဝန်ထမ်းတွေကလည်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်နဲ့။ ပျော်ရွှင်စွာစားသောက်နေတဲ့ ကလေးတွေကြားထဲ လက်တစ်ဖက်က ဒံပေါက်ထမင်းထည့်ထားတဲ့ပုံးကိုကိုင်ကာ နောက် တစ်ဖက်က ဇွန်းခွက်ကိုင်လို့ အပြုံးချိုချိုနဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ကလေးတွေပန်းကန်ထဲ ထမင်းထည့်ပေးနေတဲ့ မြင်ကွင်း က တွေ့မြင်သူတွေကို အပျော်တွေကူးစက်စေပါတယ်။ ယင်းအမျိုးသမီးက မသဉ္ဇာအေးပါ။ စစ်ကောင်စီနဲ့‌ဒေသခံပြည်သူ့ ကာကွယ်ရေးတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ တိုက်ပွဲအကြီးအကျယ် ဖြစ်ပွားရာ ကရင်နီပြည်နယ်က စစ်ဘေးရှောင်တွေကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုနဲ့ လူမှုအကျိုးပြုလုပ်ငန်းတွေကို ကူညီ ပေးနေသူတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ ဒေသခံတွေက ဆရာမလေးလို့ခေါ်ကြတဲ့ မသဉ္ဇာအေးက အာဏာမသိမ်းခင်အချိန်ကာလတွေမှာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့နေရာ ဒေသက ကလေးတွေကို ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုနဲ့ ပညာရေးတွေ အကူညီပေးနေတဲ့ “မင်္ဂလာပါ” လူငယ်ပရဟိတ အဖွဲ့နဲ့ ရန်ကုန်တိုင်းအတွင်းက မြို့နယ်အသီးသီးမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်းတွေ […]