“စုထားတဲ့ ငါးနှစ်စာလောက် အမြတ်က ဒီနှစ်ရှုံးတာနဲ့ ကုန်တာပဲ။ မွေးကတည်းက တောင်သူလုပ်လာတော့ တခြားဘာမှ မလုပ်စားတတ်ဘူး။ စဉ်းစားလိုက်တိုင်း ဘာဆက်လုပ်ရမှန်းကိုမသိတော့ပါဘူး”

“ နိုင်ငံရေးအခြေအနေကြောင့် ပိုသွားကြတာ။ ကျေးရွာတွေကိုဆင်းတော့ ပြည်ပကိုထွက်ဖို့ စိတ်အားထိုက်သန်နေကြတဲ့ လူငယ်တွေအများကြီးတွေ့ရတယ်။ ဟိုဖက်က ဘာအခြေအနေလဲဆိုတာ မသိကြဘူး။ ကျောင်းတွေကိုနားကြ လမ်း စရိတ်အတွက်ရှိတာရောင်းပြီး သွားနေကြတာ အများကြီးတွေ့ရတယ်”

“ကျမရဲ့ စကားဝိုင်းထဲကို ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ ဟိုး….ငယ်ငယ်တုန်းက ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်းတွေ ပါလာတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့က ၂၀၁၂ ခုနှစ် ပဋိပက္ခနောက်ပိုင်းမှာ ကျတော့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်ကို အခေါ်အပြောမရှိဘူး။ ကျမစီစဉ်တဲ့ စကားဝိုင်းကပဲ သူတို့တွေ ပြန်ပြီးတော့ ချစ်ခင်ရင်းနှီးမှု ပြန်ရသွားကြတယ်”

“အခုဆိုညဘက်ဘယ်မှမသွားရဲတော့ဘူး။ နေ့ခင်းအော်ဒါတွေပဲ ပို့ပေးတော့တယ်။ လူပြတ်တဲ့နေရာတွေ မသွားဘူး။လမ်း မကြီးတွေကပဲ မောင်းတယ်။ အဲ့ဒါလည်း မလုံခြုံပါဘူး။ စစ်သားရန်ကရှိသေးတယ်”

“I used to hate them [members of the military]. But now when I saw them in uniform, I was too scared to cross near them. I am really scared of them even if they don’t do anything to me. I worry that they will call out to me, torture me or arrest me.”