လက်ဖက်လုပ်ငန်းကို အဓိကလုပ်ကိုင်ကြသူအများစုဟာ အမျိုးသမီးတွေသာ ဖြစ်တယ်လို့ဆိုပါတယ်။ လက်ဖက်ခူးတာ၊ လက်ဖက်လှော်တာ၊ နေလှန်းတာတွေဟာ အလေးမ ရတာတွေ မရှိတာကြောင့် အမျိုးသမီးတွေက ပိုလုပ်ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါ တယ်။

ငယ်ငယ်ကတည်းက လက်ဖက်လုပ်ငန်းလုပ်ကိုင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနေတဲ့ မွိုးအိန်းကလည်း လက်ဖက်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်တာဟာ အများကြီး စုဆောင်းရတာမျိုးမရှိပေမယ့် မိသားစုစားဝတ်နေရေးမှာ လိုအပ်တဲ့ ဆား၊ ဆီ၊ ဝယ်တဲ့ နေရာမှာ အသုံးပြုဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။

” မိန်းကလေးတွေရဲ့ သတ္တိအပိုင်းနဲ့သစ္စာရှိမှုအပိုင်းကိုပေါ့ ချီးကျူးကြတာ၊ တခါတလေကျ အကောင်းပကတိ အတိုင်း တောင်မှ မပြည့်စုံတာတွေရှိပြီး ကွဲကွာကြသေးတာ။ ကျွန်တော်က ကိုယ်လက်အင်္ဂါချို့ယွင်းသွားပြီပေါ့၊အဲ့အပေါ်မှာကို ယုံယုံကြည်ကြည်နဲ့လက်ထပ်တယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်အမျိုးသမီးကိုချီးကျူးပေးကြတာ”

“တိုင်းပြည်ရှုပ်ထွေးနေချိန်မှာ ထိန်းသိမ်းရေးကို ဦးစားပေးရမယ်လို့ မပြောရဲဘူးလေ။ ပြည်သူတစ်ဦးအနေနဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့တောင် ခက်ခဲနေတဲ့အချိန်မှာ တောမီးလောင်တောကြောင် လက်ခမောင်းခတ်ဆိုတဲ့အတိုင်း မသမာသူတွေက လွယ်လွယ်နဲ့ ချိုးဖောက်နေတာ၊ ဒို့မှာဘယ်အချိန် ရိုက်သတ်ခံရမလဲမသိဘူး။ ခိုးနေတာမြင်လည်း သွားမတားရဲဘူး”

“Nowadays, the military is their supreme. They threatened us with it. When we responded their insulting, they asked whether we wanted the military to come in and pull us out.”(San San Aung, Garment Factory Worker)

“ အာဟာရရှိတာမရှိတာ သန့်ရှင်းတာမသန့်ရှင်းတာထက် ကိုယ်နဲ့ဗိုက်ထဲကကလေးအသက်ရှင်ဖို့ပဲလိုတယ်ဆိုပြီး မစားနိုင် လည်း စားပြီးကျော်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ သူတို့ကျွေးတာကတော့ တစ်ကယ်မသေရုံကျွေးတာပဲ”