ပြောင်းလဲလာတဲ့ အခြေအနေတွေအောက်မှာ CDM တွေဟာ ကိုယ့်နဲ့ ကိုယ့်မိသားစုရှင်သန်ရပ်တည်ရေး အလူးအလဲ ရင်ဆိုင်ဖြတ်သန်းနေကြရပါတယ်။

“အိမ်တွင်းအကြမ်းဖက်မှု ပြသာနာက နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေပေမယ့် မတူတာက ဒီဘက်ဒေသမှာ စစ်ရှောင်နေရတဲ့ အခြေအနေမှာ ပြသာနာက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြုံရတဲ့အချိန် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာက ပံ့ပိုးမှုတွေ အများကြီး လိုအပ်တယ်”

“ပစ္စည်းတွေမရရင် ဒီအလုပ်ကို မလုပ်ချင်တော့ဘူးဆိုပြီး ဖော့ပေါ်မှာ စိတ်ကုန်သွားတာလည်းရှိတယ်။ ဆင်းချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။ အော် ငါ့သားသမီးလေးတွေရှိသေးတယ်ဟ၊ ဒီအလုပ်ကိုမလုပ်ရင် သူတို့စားဖို့ခက်လိမ့်မယ် ဆိုပြီး ကိုယ့်ဘာ ကိုယ် စိတ်ကိုအားပေးပြီး လုပ်ရတယ်”

“ယောကျာ်းကိုကွာဖို့ သူများအိမ်မှာ အလုပ်လုပ်ပေးရင်း အကြွေးဆပ်ခဲ့ရတယ်။ ယောကျာ်း ယူမသုံးနိုင်အောင် အရိုက်ခံပြီး ငွေစုတယ်။ ငွေပေးလည်း ရွာလူကြီးတွေနဲ့ သူ့မိဘတွေလည်း ကွာမပေးတော့ ထွက်ပြေးရတယ်”လို့ လွေးက ဆိုပါတယ်။

“ဒီတစ်ခေါက်ရန်ဖြစ်တော့ အရိုက်ခံရတုန်းက ပြန်မလုပ်တော့ဘဲ ငြိမ်ခံပြီး အသေခံလိုက်ဖို့အထိ ဆုံးဖြတ်လိုက် သေးတယ်။ တစ်ခါထဲဝဋ်ကျွတ်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလိုအရှုံးပေးလို့မရဘူးဆိုပြီး ပြန်လုံးတာ”