” စိုးရိမ်တာထက်၊ကြောက်ရွံ့တာထက် ငါကြောင့်များ ငါရွေးချယ်မှုကြောင့်များ ငါချစ်တဲ့လူတွေ အန္တရာယ်ကြုံရတော့မှာ ဆိုတဲ့စိတ်ဟာ ယနေ့အချိန်ထိ စိတ်ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်”

‘အမျိုးသမီး အနည်းဆုံး အယောက် ၄၀ သည် စစ်တပ်မှ ဖမ်းဆီးထိန်းသိမ်းထားစဉ် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး အယောက် ၂၀ မှာ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံခဲ့ရ’

စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက် မြန်မာပြည်ကအမျိုးသမီးတွေကြုံတွေ့ခံစားနေရတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကျူးလွန်သူတွေကို ဘယ်လိုအပြစ်ပေးအရေးယူဆောင်ရွက်သင့်လဲဆိုတာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဉပ္ဗလဝဏ်အင်စတီကျူရဲ့တည်ထောင်သူလည်းဖြစ်တဲ့ ဆရာလေးဒေါ်ကေတုမာလာရဲ့ပြောကြားချက်တွေကို ကောက်နုတ်ဖော်ပြထားပါတယ်။

“ပြန်စဉ်းစားလိုက်ရင် ကိုယ်လည်းမွေးထားတာ၊ သူများတွေလည်း မွေးထားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမယ့် ဆန္ဒပြရင်း ပစ်သတ်ခံထိ တာတို့ တွေ့ပြီးရင်ထဲမှာမချိဘူး။ သူများသားသမီးတွေသေဆုံးရတယ်။ ကိုယ်က ကိုယ့်သားသမီးကို ချစ်လို့ ပိုက်ထားတယ် ဆိုရင် ကိုယ်က ကိုယ်ချင်းမစာရာကျမယ်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ရာကျမယ်။ အတ္တကြီးရာကျမယ်။ ကလေးတွေအကုန်လုံး က ပေးဆပ်ခဲ့တာ။ မိဘတိုင်းကလည်း ပေးဆပ်ရတာပဲ”

“ကျွန်မရဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းဆိုတာ ဘယ်တုန်းကမှမသယ်ဘူး။ စစ်ကြောင်းထိုးလာလို့ ပြေးရတော့မယ့် အနေအထားဆိုရင် အိတ်ထဲကို ဆေးကောက်ထည့်ပြီး ပြေးတယ်။