“ယောကျာ်းကိုကွာဖို့ သူများအိမ်မှာ အလုပ်လုပ်ပေးရင်း အကြွေးဆပ်ခဲ့ရတယ်။ ယောကျာ်း ယူမသုံးနိုင်အောင် အရိုက်ခံပြီး ငွေစုတယ်။ ငွေပေးလည်း ရွာလူကြီးတွေနဲ့ သူ့မိဘတွေလည်း ကွာမပေးတော့ ထွက်ပြေးရတယ်”လို့ လွေးက ဆိုပါတယ်။

“ဒီတစ်ခေါက်ရန်ဖြစ်တော့ အရိုက်ခံရတုန်းက ပြန်မလုပ်တော့ဘဲ ငြိမ်ခံပြီး အသေခံလိုက်ဖို့အထိ ဆုံးဖြတ်လိုက် သေးတယ်။ တစ်ခါထဲဝဋ်ကျွတ်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလိုအရှုံးပေးလို့မရဘူးဆိုပြီး ပြန်လုံးတာ”

“အဒေါ့်ခင်ပွန်းကို လည်လှီးပြီးတော့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ။ ခင်ပွန်းအလောင်းကိုတောင် သဂြိုလ်ဖို့ အဒေါ်မသွားရဲတော့ဘူး။”

“ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပြောတာ ကြုံဖူးတယ်။ လက်ပြတ်မကြီးလို့ ခေါ်တာ။ မိသားစုကတော့ ဘယ်သူဘာပြောပြော ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ခေါင်းထဲ မထည့်နဲ့၊ ခေါင်းထဲထားရင် ဝေဒနာတခုပဲ။ အဲ့ဒါစဉ်းစားနေရင် စိတ်ညစ်ရမယ် ဆိုတာ အမြဲ ပြောတယ်” လို့ မအေးမြတ်မွန်က ပြောပါတယ်။