ကောကော်။ ရန်ကုန်၊ သြဂုတ် ၂၀၁၄။       လွမ်းသူပန်းခွေတွေနဲ့အတူ ကမ္ဘာမကျေသီချင်းကို ကြေကွဲနဲ့ အသံနဲ့ ဆိုနေတဲ့ တေးသံက ဆူးလေ ဗန္နုလပန်းခြံရှေ့မှာ ၈.၈.၁၄ ရက်၊ မနက်၈နာရီ ၈မိနစ်မှာ စတင်ပြီး ၈၈ကျောင်းသားတွေနဲ့ အတူ လူဦးရေ ၂၀၀လောက်ရှိတဲ့ ကြွေးကြော်သံက ပန်းခြံရှေ့မှာ ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။ “၁၉၈၈မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့သူတွေကိုရော မျှော်မှန်းတမ်းတခဲ့တဲ့ အရာတွေကိုရော ခုချိန်ထိ မရသေးပါဘူး။ ပြည်တွေတွေဟာ ခုချိန်မှာ အကြောက်တရားအောက်မှာ အသက်ဆက်ရှင်သန်နေရအုံးမယ်” လို့ ၈၈ကျောင်းသား အောင်ကိုကိုက ပြောပါတယ်။ ယခုနေ့လိုမျိုး အခမ်းအနားပြုလုပ်ရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကျေးဇူးတရားကိုသိတတ်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ပြုလုပ်ကြောင်း၊ ၁၉၈၈မှာ ပေးဆပ်သွားကြတဲ့ အမှန်တရားအတွက် သွားခဲ့ကြတဲ့သူတွေမရှိဘူးဆိုရင် ၈၈ဆိုသော အရာ ဖြစ်လာမှာမဟုတ်ကြောင်း ၊အောင်ကိုကိုကပြောပါတယ်။ […]

“ၾကာလာေတာ့ မသံုးရရင္ မေနနိုင္ေတာ့တဲ့ အထိ ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ မိန္းမရယ္၊ ကေလးေတြရယ္အေပၚမွာ သိပ္စိတ္မ၀င္စားေတာ့ဘူး။ သံေယာဇဥ္ ကင္းမဲ့လာတယ္” ေကာေကာ္။ ဖယ္ခံု အိမ္ရဲ႕ ေထာင့္စြန္းေလးတေနရာမွာ ၁၂ႏွစ္ သားေလးတေယာက္ မီးေရာင္မွိန္မွိန္ေလးနဲ႔အတူ စာက်က္ေနပါတယ္။ သားေလးရဲ႕ မိခင္ကေတာ့ ၈ ႏွစ္ သမီးအရြယ္ကို ဖက္ထားၿပီး ပက္လက္ကုလားထိုင္ေပၚမွာ ထိုင္ေနကာ သူမရဲ႕ အမ်ိဳးသားအေၾကာင္းကို ကေလးေတြ မၾကားေအာင္ တိုးတိုေလးေျပာျပေနပါတယ္။ ကေလးတို႔ သဘာ၀အရ အေဖကို တခါတေလ တမ္းတေနေပမဲ့ မိသားစုကို ၾကင္နာရမွန္းမသိေတာ့ေလာက္ေအာင္ မူးယစ္ေက်းကၽြန္ဘ၀ ျဖစ္သြားတဲ့ခင္ပြန္းကို စိတ္နာေနတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူမကေတာ့ မိုးၿဗဲမွ အစိုးရ၀န္ထမ္း ေက်ာင္းဆရာမတဦးျဖစ္ပါတယ္။ “အစက သူဟာ က်မအေပၚအရမ္းေကာင္းတယ္။ အေသာက္အစားမရွိသလို အလုပ္လဲအရမ္းလုပ္တယ္။ ကေလးလဲရလာေတာ့ အေပါင္းအသင္းေၾကာင့္ရယ္၊ ပတ္၀န္းက်င္ေၾကာင့္နဲ႔ ေဆးစြဲသြားတယ္”။ […]

    Cherry and Anna ဇူလိုင်လ ၃၁ရက်။၂၀၁၄ခုနှစ်။ ကျောင်းဝတ်စုံနှင့် ကျောင်းသွားနေကြတဲ့ ကလေးတွေကို ကြည့်ပြီး “သမီးလည်း ကျောင်းအရမ်းတက်ချင်တယ်၊ သမီးကျန်းမာရေး ကောင်းလာရင် ကျောင်းပြန်တက်မယ်၊ ဘုရားသခင်ရှေ့မှာ သက်သေခံမယ်” လို့ ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း မုံးပေါ်မြို့နယ် မန်ကောင်းရွာမှ ထိုင်းနိုင်ငံတွင်လာရောက် ဆေးကုနေသော ခေါန်မိုင်က မျက်ရည်ဝိုင်းလျက် ငိုသံလေးနှင့် ပြောပြပါတယ်။ ကချင်ဒုက္ခသည်ဟု ပြောလိုက်သည်နှင့် ကချင်ပြည်နယ်မှ ဒုက္ခသည်များကို ပြေးမြင်လေ့ရှိပါသည်။ သို့သော်လည်း တိုက်ပွဲများမှာ ကချင်ပြည်နယ်တွင်သာမကပဲ ရှမ်းပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဖြစ်ပွားလျက်ရှိနေပြီး ရှမ်းပြည်မြောက်ပိုင်းမှာလည်း ဒုက္ခသည်များ ထောင်နှင့်သောင်းနှင့်ချီ အခက်အခဲတွေ့ကြုံနေကြရပါတယ်။ တရုတ်-မြန်မာနယ်စပ် မုံးကိုးမြို့နယ် မိုင်ဟိုင်းကျေးရွာရှိ စစ်ပြေးရှောင် ဒုက္ခသည်များနှင့် အတူနေပြီး ကြည့်ရှု့နေသော ဆရာက ခေါန်မိုင်ကို ကျောင်းတက်နိုင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန် တစ်ပတ်အလိုမှာ […]

နော်မေ။ ဂျူလိုင် ၃၁ ရက်။ ခြံထောင့်တနေရာ နေပူကျဲတဲတွင် တဒုတ်ဒုတ်နှင့် အသက် (၅၀) ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ခြံရှင်းနေသောအသံ လာရာသို့ လမ်းလျှောက်သွားလိုက်သည်။ ဦးခေါင်းတွင် အရောင်များမွဲနေပြီး ဟောင်းနွမ်းသော နှီးဦးထုပ်ကို ဆောင်းလျှက် နေ၏အပူကို ကာကွယ်ထားသည်။ သူမဝတ်ဆင်ထားသော အပြာရောင်နှင့် အဖြူရောင် ကွက်စိတ် အင်္ကျ ီသည် ချိုင်းနေရာတွင် ပြဲနေပါသည်။ အဖြူရောင်အင်္ကျ ီက ဝါလို့ နေပြီး ထိုအဝါရောင်ချေးများကို ဂရုမပြုပဲ ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။ သားသမီး(၁၂) ဦးရှိသည့်အနက် (၄)ဦးမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။ ပါးရည်တွေတွန့်ပြီး မျက်လုံးမှာ မွဲခြောက်ခြောက်ဖြစ်နေပါသည်။ သူမ၏ အသားအရောင်က ညိုညစ်ညစ်ရှိလှသည်။ သူမ၏ အမည်မှာ ဒေါ်ယာဖြစ်ပါသည်။ “တစ်ခုခုမတည့်တာရှိပြီဆိုရင် သေနတ်ဆွဲပြီး သားမယားတွေကိုလိုက်ချိန် သူများတွေကိုလိုက်ချိန် လုပ်တယ်။ […]

(ကောကော်)   ရန်ကုန်မြို့နဲ့ ၂၁မိုင်လောက် ကွာဝေးတဲ့ မင်္ဂလာဒုံမြို့နယ် ထောက်ကြန့်မြို့ကို ကားလေးစီးလာခဲ့ပြီး မင်္ဂလာဒုံ စစ်သင်္ချုင်းအနီးက ခြံတခြံထဲကို ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ခြံဝင်းထဲက လူသွားလမ်းတွေ တနေရာပြီးတနေရာ ဖြတ်လာခဲ့ရပါတယ်။ အဆောင်တွေလိုမျိုး ဆောက်ထားပြီး စာသင်ဆောင်၊ ထမင်းစားဆောင်၊ အိပ်ခန်း စသည်ဖြင့် သပ်ရပ်စွာ ဆောက်လုပ်ထားတဲ့ အဆောက်အဦးလေးကို နောက်ဆုံး ရောက်လာပါတယ်။ အခန်းထဲကို ချောင်းကြည့်လိုက်တဲ့ အခါမှာ မင်္ဂလာပါ ဆရာမ ဆိုတဲ့ ညီညာတဲ့ နှုတ်ဆက်သံကို ကြားရပါတယ်။ လာတဲ့ဧည့်သည်ကို နှုတ်ဆက်နေကျပဲ ထင်ပါရဲ့။ လက်ကလေးပိုက်ပြီး နှုတ်ဆက်နေကြတဲ့ သူတွေကတော့ အသက် ၆နှစ်မှ ၁၀နှစ်ကျော်အထိ အမျိူးသမီးငယ်လေးတွေပဲ ဖြစ်ကြပါတယ်။ သူတို့လေးတွေဟာ လမ်းပေါ်မှာ အခြေအနေမဲ့နေတဲ့မိန်းကလေးများ ဖြစ်ကြပြီး နိုင်ငံတော်က ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု လိုအပ်နေတဲ့ သူတွေများဖြစ်ကြကြောင်း […]