" သဲအိတ်တွေကိုသူတို့ကားတွေပေါ်တင်ခိုင်းတယ်။ သူတို့သဲအိတ်ချရင်လူမရှိဘူးဆိုပြီးတော့ ယောကျာ်းလေးတွေ ကိုခေါ်သွားတယ်။ မိန်းကလေးတွေပဲကျန်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ထွက်လာတဲ့သူတွေကလည်း ယောကျာ်းလေးနည်းတော့ မိန်းကလေးတွေပဲသယ်လိုက်ရတယ်။ ကာထားတာတွေကလည်း လူတစ်ရပ်ကျော်လောက်ရှိတယ်။ သူတို့ကားကလည်း အရမ်းမြင့်တော့ တော်တော်တင်ပေးလိုက်ရတယ်"

“ အိမ်ကစထွက်ထဲက သေဖို့အထိစဉ်းစားပြီးသွားပြီ။ အဖမ်းခံရလည်းမကြောက်ဘူး၊ ငိုတော့ငိုမိတယ်။ အဖမ်းခံရလို့ငိုတာမဟုတ်ဘူး။ အရေးတော်ပုံကျရှုံးသွားမှာကိုကြောက်လို့ငိုတာ။”

“ အိမ်ပြန်ချင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာမှာ အရင်လိုပဲ လုံလုံခြုံခြုံ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ လုပ်ကိုင်စားသောက်ချင်ပါတယ်။ အခုလိုဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက်လည်း ဘယ်ဖက်ကိုမှ အပြစ်မမြင်ပါဘူး။ ရွာကိုပြန်ရင်လည်း အရင်လိုမျိုး တောတောင်မြစ်ချောင်းတွေမှာ တဝမ်းတခါး လုပ်ကိုင်စားသောက်ဖို့က အခက် အခဲရှိနေပါတယ်။ မြေမြှုပ်မိုင်း အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ရပါတယ် ”