ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေကြားထဲက ကြီးပြင်းလာတဲ့ အမျိုးသမီးအများစုကလည်း ဒီလို မီးဖိုချောင်ကိစ္စတွေဟာ အမျိုးသမီး တွေရဲ့ အလုပ်သာဖြစ်ကြောင်း လက်သင့်ခံထားကြပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဆန်စပါး စစိုက်တဲ့အချိန်ကစပြီး စပါး ၊ဆန်ကြမ်း ၊ ဆန်ချော ရသည်အထိ အမျိုးသမီးတွေပဲ လုပ်ကိုင်ကြပါတယ်။
“အိမ်ချိတ်ပိတ်လိုက်ပြီဆိုတာ ကြားတော့ မျက်ရည်ကျမိတယ်။ ယုံကြည်ချက်နဲ့အတူ ရပ်တည်ကြတဲ့အတွက်အားတော့ မငယ်ပါဘူး။ အိမ်မရှိဘူးဆိုတော့လည်း မိသားစုရှိတဲ့နေရာက အမ တို့အတွက် အိမ်ပါပဲ”
” နောက်ဆုတ်ဖို့လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး ရှေ့ဆက်သွားနေမယ် ခြေထောက်လေးတစ်ကွက်ဝင်လို့ရရင် ခြေတချောင်းစာလုပ်မယ် လက်လေးတစ်ကွက်ဝင်လို့ရရင် လက်တစ်ကွက်စာလုပ်မယ်။ ဆက်လုပ်နေဦးမှာ၊ အားလုံးနဲ့ အတူတူရပ်တည်နေဦးမှာပဲ။”
“လူ့အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုတွေ၊ လူ့အခွင့်အရေးဆုံးရှူံးမှုတွေက တနိုင်ငံလုံးမှာ စစ်အာဏာသိမ်းပြီးချိန်ကစလို့ ပိုမိုဆိုးရွာလာတယ်။ အထူးသဖြင့်နွေဦးတော်လှန်ရေးမှာ အမျိုးသမီးတွေကိုဖမ်းဆီးတဲ့အခါမှာ တကယ့်ကို ရက်ရက်စက်စက်နဲ့ ဖမ်းဆီးမှုတွေ၊ နောက်အမျိုးသမီးမှန်းသိရဲ့သားနဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာအသား ယူပြီးတော့ ဖမ်းဆီးကိုင်ဆွဲပြီးတော့ ပြောဆိုတာလုပ်ဆောင်တာတွေ ရှိခဲ့တယ်”
“ အရင်ကတော့ သူဌေးအိမ်မှာ အိမ်ဖော်အလုပ်လုပ်တယ်။ အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့အလုပ်ပေါ့။ အခုအိမ်ရှင်က အလုပ် မခန့်တော့ ကျမမှာ အလုပ်မရှိတော့တာ ရှစ်လကျော်ရှိပြီ။ အဲ့ဒါနဲ့ မိသားစုဝင်ငွေတစ်ခုရဖို့ ကျမတို့ အမှိုက်လိုက်ကောက် နေတာပါ”
“ကျမက သေနတ်လေးတွေမှာ ကိုယ်တွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ စားနေတဲ့အစားအစာဖြစ်တဲ့ ဆန်စေ့လေးတွေ ကပ်ပြီးတော့ လက်နက်တို့ တင့်ကားတို့နဲ့ပုံဖော်ပြီး ပြသခဲ့တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒို့တွေကို သတ် နေတဲ့သူတို့ရဲ့လက်နက်တွေက ဒို့တွေစားသောက်ရမယ့် ပြည်သူပိုင်တဲ့ဘဏ္ဍာပဲကွာ။ အဲ့ဒါနဲ့ ပြန်ဝယ်ပြီး ပြည်သူတွေကိုသတ်နေတယ်လို့ ဒါလေးတွေကိုမြင်အောင်လို့ပြခဲ့တာ ရှိတယ်”
“သူတို့ထင်မှတ်မထားတဲ့အဖြစ်ပျက်ဆိုးကြီးဟာ နိုဝင်ဘာ ၁၆ ရက်မှာတော့ ရုတ်တရက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီနေ့ မနက်စာစားပြီးလို့ သင်တန်းစဖို့ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာ စစ်အင်အားတစ်ရာလောက်ဟာ လက်နက်ကြီး၊ ငယ်တွေနဲ့ သူတို့ စခန်းကို တရကြမ်း စီးနင်းဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။”
“ကျွန်မတို့ဟာ စစ်အာဏာမသိမ်းခင်တည်းက အာဏာရှင်တွေကို တော်လှန်ခဲ့သူတွေပါ။ အခုချိန်ထိ စစ်အာဏာရှင်တွေကိုတော်လှန်နေဆဲပါ။ အမျိုးသားထောင်ကျနေလို့ ကိုယ်က တော်လှန်ရေးကိုရပ်မသွားပါဘူး အဆုံးထိ တော်လှန်နေမှာပါ”
“ အခုချိန်က ပိုက်ဆံတွေက ရှာလို့ဖွေလို့ရတာမဟုတ်ဘူး။ မရှိ၊ ရှိတာလုပ်ရတာပဲ စားဝတ်နေရေးကအဓိကကိုး။ ဆံပင်ရောင်းတာ လေးသောင်းခွဲ၊ မုန့်ဖိုးအနေနဲ့ ငါးထောင်ရတယ်။ အားလုံးပေါင်း ငါးသောင်းရတယ်”
“ စစ်ပွဲက အခုက အစိုးရနဲ့ AA က သဘောတူရပ်ဆိုင်းထားတာမဟုတ်တဲ့အတွက် ရုတ်တရက်ပြန်ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲအချိန်မှာ ကျမတို့က ပြန်သွားလို့ရှိရင် ပြန်ပြီးတော့ဒီကိုပြန်လာရမှာ။ မောင်တောမှာဖြစ်ခဲ့တုန်းကလည်း အဲလိုပဲပေါ့ အဲလိုမျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်မှာစိုးတယ်။”
ဒေါ်ဦးနွဲ့ရီ(ဘူးသီးတောင် မြတောင် စစ်ဘေးရှောင်စခန်း)
အမျိုးသမီးတွေရဲ့ တရားမျှတမှုအတွက် အမျိုးသမီး အသံများကို ဖော်ထုတ်ရာနေရာတခုဖြစ်ပါတယ်။ သတင်းမီဒီယာတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အသံတွေကို အဓိကထား ဖော်ထုတ်ပေးတဲ့ မီဒီယာတွေ နည်းပါတယ်။ အမျိုးသမီးတွေဟာ အကြမ်းဖက်ခံရတာတွေ၊ မတရားတာတွေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း ယဉ်ကျေးမှု အခက်အခဲတွေကြားထဲမှာ ကြုံတွေ့နေရတဲ့အတွေ့အကြုံတွေကို ဖော်ပြပေးရာနေရာဖြစ်ပါတယ်။
အမျိုးသမီးရေးဆိုင်ရာ သတင်းဆောင်းပါး၊ ဓာတ်ပုံ၊ ကဗျာ၊ ကာတွန်းများ ပေးပို့လိုပါက
[email protected] သို့ ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။
