“အခြေအနေက ဘာမှ ရစရာကိုမရှိတဲ့ဘဝပဲ။ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ဘဝတွေ တော်တော်ကို ခက်တယ်။ ငွေမရှိတာ မီးဖိုချောင် ကိစ္စတွေ၊ ကျမတို့ဆိုင်က ရောင်းမရ၊ ဝင်ငွေမရှိပေမယ့် လက်နက်ကိုင်တွေက အခွန်တိုးကောက်တယ်လေ။”

“ မီးလောင်ပြီး အကုန်ပါသွားတော့ ခဏလေးအတွင်းမှာ ကျမတို့မိသားစုတွေ ဒုက္ခတွင်းထဲထိုးကျသွားတယ်။ ကျမဆုံးရှုံး ရတာတွေမှတ်ထားတယ်။ ဘယ်တော့မှမကျေဘူး။ အခွင့်အရေးရရင် ပြန်ချေမှာ”

“ဘဝဖြတ်သန်းပုံကတော့ အထဲနဲ့အပြင်အရမ်းကိုကွာဟပါတယ်။ လွတ်လပ်သွားသလိုခံစားရတယ်။ ဘယ်သူ့မျက်နှာမှ ကြည့်နေစရာမလိုဘဲ ကိုယ်ပြောချင်တာကို ပြောခွင့်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်လာတယ်လို့ခံစားရတယ်” လို့မသဇင်က ဖွင့်ဟပါတယ်။

ပဲပုတ်လုပ်တာက ချက်ရပြုတ်ရတာဖြစ်တာကြောင့် အမျိုးသမီးအလုပ် တစ်ခုလိုပင် သတ်မှတ်ကြပါတယ်။ အမျိုးသားတွေက အထူးတလည် လုပ်တာမျိုး မရှိပါဘူး။
တစ်ချို့တွေဆို ပဲပုတ်ချက်ပြီး ‌‌ရောင်းရတဲ့ဝင်ငွေကို တစ်ချို့အိမ်ထောင်ဦးစီးတွေက အသိအမှတ်မပြုကြပါဘူး။ ဘာကြောင့် လဲဆိုတော့ များပြားတဲ့ ဝင်ငွေမဟုတ်တဲ့အတွက်ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

“မြောင်အမျိုးသမီးပြောက်ကျားစစ်သည်တော်အဖွဲ့အနေနဲ့ အမျိုးသားတွေနဲ့တန်းတူ၊ အာဏာရှင်ကို တော်လှန်တဲ့ နေရာ တွေမှာ အားအင်အပြည့်ပါဝင်သွားမှာဖြစ်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ဖက်ဒရယ်ဒီမိုကရေစီ နိုင်ငံတော်သစ်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာရေး အတွက် စွမ်းစွမ်းတမံပါဝင်မယ့်အပြင် အနာဂတ်မှာ ကျား-မတန်းတူညီမျှမှုနဲ့ ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းကင်းပြီး အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကိုမြှင့်တင်သွားမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြပါတယ်”