“ဒီတစ်ခေါက်ရန်ဖြစ်တော့ အရိုက်ခံရတုန်းက ပြန်မလုပ်တော့ဘဲ ငြိမ်ခံပြီး အသေခံလိုက်ဖို့အထိ ဆုံးဖြတ်လိုက် သေးတယ်။ တစ်ခါထဲဝဋ်ကျွတ်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ။ ဒါပေမယ့်လည်း ဒီလိုအရှုံးပေးလို့မရဘူးဆိုပြီး ပြန်လုံးတာ”

“အဒေါ့်ခင်ပွန်းကို လည်လှီးပြီးတော့ သတ်ပစ်ခဲ့တာ။ ခင်ပွန်းအလောင်းကိုတောင် သဂြိုလ်ဖို့ အဒေါ်မသွားရဲတော့ဘူး။”

“ဆိုးဆိုးဝါးဝါးပြောတာ ကြုံဖူးတယ်။ လက်ပြတ်မကြီးလို့ ခေါ်တာ။ မိသားစုကတော့ ဘယ်သူဘာပြောပြော ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ခေါင်းထဲ မထည့်နဲ့၊ ခေါင်းထဲထားရင် ဝေဒနာတခုပဲ။ အဲ့ဒါစဉ်းစားနေရင် စိတ်ညစ်ရမယ် ဆိုတာ အမြဲ ပြောတယ်” လို့ မအေးမြတ်မွန်က ပြောပါတယ်။

“အပင်ဆိုတဲ့ သဘောကလည်း သက်ရှိပဲလေ။ သက်ရှိဆိုတော့ ထိန်းသိမ်းရတာ နည်းနည်းတော့ ဂရုစိုက်ပေးရ တယ်။ ကိုယ့်ဆီက ဝယ်သွားတဲ့ အပင်အားလုံးကို ကောင်းတာတွေ ကျန်းမာတာတွေပဲ ကြားချင်တာပါ”လို့ အသက် ၂၈ နှစ်အရွယ် မဝတ်ရည်က ပြောပါတယ်။

“ပါတဲ့ရေဗူးလေးနဲ့ မျှသောက်နေကြတာပဲ။ ၁ ရက်ဆိုလည်းနေ၊ ၂ ရက်ဆိုလည်းနေကြတာပဲ။ တိရစ္ဆန်တွေ ဆိုလည်း ရေသောက်ဖို့တောင်မရ။ ရေရှိတဲ့နေရာကိုလည်း ကြည့်ပြေးရတာမဟုတ်ဘူးလေ”