“အများပြည်သူသွားလာရာ ဧရိယာမှာ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ယောက်ျားတွေက လှောင်ပြောင် စနောက်တာမျိုးတွေ၊ ကာယအိန္ဒြေပျက်ပြားအောင် အော်ဟစ်နောက်ပြောင်တာမျိုးတွေဟာ ကျမတို့ တိုင်း ပြည်မှာ နေ့စဉ်နဲ့ အမျှ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့အရာတွေပါ။”

စစ်ကောင်စီရဲ့ လူမှုဝန်ထမ်းကယ်ဆယ်ရေးနဲ့ ပြန်လည်နေရာချထားရေး ဝန်ကြီးဌာနက စောင်၊ ခြင်ထောင်၊ တာပေါ်လင်စ၊ အဝတ်နှာခေါင်းစည်း၊ဆပ်ပြာ၊ အသင့်စားခေါက်ဆွဲခြောက်တွေ ပို့ဆောင်ကူညီခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေတက်လာတာ ဖတ်ရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နောက်ဆက်တွဲကူညီရေးလုပ်ငန်းတွေမှာ နိုင်သလောက်ဝိုင်းကူပေးနေတဲ့ ကျမကတော့ ကျမ ရောက်တဲ့နေရာတွေက ဒေသခံ တွေဆီကနေ အဲဒီပစ္စည်းတွေ လက်ခံရရှိတယ်ဆိုတဲ့ ပြောဆိုသံကို ဒီနေ့အထိတော့ မကြားရသေးပါဘူး။

“အကြမ်းဖက်ခံရတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက အမျိုးသားတွေဆီကပဲဖြစ်ဖြစ် အခြားသူတွေဆီကပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုဏာတွေ စာနာမှုတွေ ဖေးမမှုတွေ လိုအပ်တာမှန်ပေမယ့် သူတို့ကို ယူမည့်ယောကျာ်းမရှိလို့ မုဒိန်းကျင့်ခံရပြီးရင် သူတို့ဘဝကြီးက သွားပါပြီ၊ လူပုံအလယ်မှာ မတင့်တယ်တော့ပါဘူးဆိုတဲ့ အမြင်မျိုးကိုတော့ ဖျောက်ဖို့လိုမယ်၊ အကြမ်းဖက်ခံရတဲ့ကိစ္စမှာ ဂုဏ်သိက္ခာလျော့တာ ရှက်ရမှာက ဒီ အကြမ်းဖက်တဲ့ သူတွေပဲဖြစ်တယ်”