“ကိုယ်ဝန်ဆောင်တွေ လသားကလေးငယ်တွေ ပြင်ဆင်မှုမရှိဘူး။ နဂိုတည်းက ကိုဗစ်ကြောင့်ရော ကုန်ဈေးနှုန်းမြင့်တက် နေမှုကြောင့်ရော ကလေးငယ်ရဲ့နို့မှုန် အာဟာရမှုန့်တွေ ဝယ်မရတာတွေရှိတယ်။ တောထဲရောက်လာတဲ့အချိန် မိခင် ကိုယ်တိုင် ကအာဟာရမရှိတော့ ကလေးကိုနို့မတိုက်နိုင်ဘူး။ နို့မှုန့်လည်းမတိုက်နိုင်ဘူး။ အဲ့ဒီတော့ ကလေးတွေက အစာ အဟာရတွေမမျှတတော့ အမြဲဆာလောင်နေရတယ်။”

အရေးပေါ်အခြေအနေဖြစ်လာတဲ့အခါ သာမန်လူတွေအတွက်တောင် အခက်အခဲပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင် ရင်ဆိုင်ကြုံ တွေ့ရပြီး မသန်စွမ်းတွေအတွက်ကတော့ ပိုဆိုးရွားနိုင်မှာပါ။ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေကို အဖွဲ့အစည်းအတွေက ထုတ်ပြန်တာတွေရှိပေမယ့် မသန်စွမ်းတွေအတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာ နည်းပါးတော့ မသန်စွမ်း အားလုံးကိုခြုံငုံပြီး အဆင်ပြေနိုင်မယ့် အစီစဉ်တွေ လုပ်ဆောင်ပေးသင့်တယ်လို့ မသန်စွမ်းအရေး ဆောင်ရွက် နေသူတွေက ပြောပါတယ်။

“ကလေးတွေ ငယ်ငယ်ကဆို ဓားတစ်ချောင်းလာအပ်ပြီဆိုရင် ကျွန်မက ဖိုထိုးတာတွေဘာတွေက အစ အမျိုးသားကို ဝိုင်းကူ လုပ်ရတာ။ ဒီလုပ်ငန်းနဲ့ပဲ စားဖို့၊ ဝတ်ဖို့၊ ကလေးတွေ ကျောင်းထားဖို့ ရှာခဲ့တာ။ ကိုယ်က ရိုးရိုးသားသား မိဘလုပ်ငန်းကို အမွေဆက်ခံပေးချင်ပေမယ့် အခုလို နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်တဲ့အခါ ဒီပညာတွေကို ပေးဖို့ တော်တော်စဉ်းစားရတယ်”