“ အိမ်ပြန်ချင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာမှာ အရင်လိုပဲ လုံလုံခြုံခြုံ ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနဲ့ လုပ်ကိုင်စားသောက်ချင်ပါတယ်။ အခုလိုဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက်လည်း ဘယ်ဖက်ကိုမှ အပြစ်မမြင်ပါဘူး။ ရွာကိုပြန်ရင်လည်း အရင်လိုမျိုး တောတောင်မြစ်ချောင်းတွေမှာ တဝမ်းတခါး လုပ်ကိုင်စားသောက်ဖို့က အခက် အခဲရှိနေပါတယ်။ မြေမြှုပ်မိုင်း အန္တရာယ်ကို စိုးရိမ်ရပါတယ် ”

“ရဲမို့မယုံကြည်တာ၊ လက်ခံရမှာကြောက်တာတွေက ပြည်သူတွေအပြစ်မဟုတ်ဘူး။ လက်ရှိမှာလည်း ယုံချင်စရာအခြေ အနေလည်း မဟုတ်ဘူးလေ။ ရဲယူနီဖောင်းနဲ့လူသတ်နေကြတာ ပုံပြင်တွေမှမဟုတ်ဘဲ”

“ ခန္ဓာဗေဒသဘောတရားကွဲပြားတာတစ်ခုနဲ့တော့ လူလူချင်းအတူတူ နှိမ်ချချင်တဲ့ စိတ်တွေတော့ ဖျောက်သင့်တယ်။ ပုဆိုးလည်းအဝတ်ပဲ၊ ထဘီလည်း အဝတ်ပဲ။ အရာတိုင်းဟာ တန်းတူတန်ဖိုးထားနိုင်ရမှာပေါ့”