မေးမြန်းခန်း

“သူသာ လာမခြိမ်းခြောက်ဘူးဆို ဒီကိစ္စတွေက ဘယ်သူ့မှမပြောချင်ဘူး၊ ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်လှန်ထောင်းတာနဲ့အတူတူပဲ”

“တခုခုနစ်နာသွားစေချင်တယ်၊ နောက်ခံရတဲ့ မိန်းကလေးမျိုးတွေလည်း မရှိစေချင်ဘူး”

“ဘာပညာမှတတ်စရာမလိုဘူး၊ လစာ ၅ သိန်း၊ ၁၀ သိန်းရမယ်”

“တချို့ဆိုရင် အခန်းပိတ်ပြီး ပြည့်တန်ဆာလုပ်ခိုင်းတာတွေတောင်ရှိတယ်”

“ဒီနေ့မှာ သေသွားရင် ကလေးအတွက် လုံခြုံဖို့ မသေချာလို့ပါ”

“ပထမအကြိမ် မုဒိမ်းကျင့်ပြီး ဒုတိယအကြိမ်မှာတော့ ကလေးကိုငဲ့ပြီး မုဒိမ်းကျင့်တာကို နှုတ်ဆိတ်ခဲ့ တယ်။ တတိယအကြိမ် ကလေးကိုကာကွယ်ဖို့ ကြိုးစားလို့ ဓားနဲ့ အမွန်းခံရတယ်။ ကလေးကို ထိခိုက်မှာ သေလောက် အောင် စိတ်ပူပါတယ်”

သူယုံကြည်ရတဲ့သူ့အဖေတောင်မှ၊ သူယုံကြည်ရတဲ့ သူ့ဦးလေးတောင်မှ သူ့ကိုမုဒိမ်းကျင့် နေတယ်

ရပ်ကွက်တွေမှာ  နာယကတို့၊ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တို့က အများစုက အမျိုးသားတွေဖြစ်တယ်။ ဒီအမျိုးသားတွေကလည်း ဂျဲန်ဒါကိုမသိတဲ့အခါ လူ့အခွင့်အရေးစကားနဲ့ သွားပြောရင်လည်း ဒါငါတို့ရွာ၊ ငါပိုင်တယ်။ ငါတို့ထုတ်တဲ့စည်းကမ်းပဲ  ဆိုတာမျိုးတွေရှိတော့ ဖိုဝါဒ ကြီးစိုးမှုတွေက ရှိနေဆဲဖြစ်တယ်။

 “ကျူးလွန်သူတွေက တဖန်ပြန်ခြိမ်းခြောက်တာတွေ မြေပြင်မှာကြုံနေရတယ်”      

(မြန်မာအမျိုးသမီးတွေအပေါ် စစ်အုပ်စုနဲ့ တော်လှန်ရေးဘက်တော်သားတွေက ကျူးလွန်နေတဲ့ အုပ်စုဖွဲ့ မုဒိမ်းမှုအပါအဝင် ပဋိပက္ခနဲ့ဆက်နွယ်တဲ့ လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြမ်းဖက်မှုမြေပြင်အချက်အလက်တွေကို မှတ်တမ်းတင်နေတဲ့ မြန်မာ့အမျိုးသမီးသမဂ္ဂနဲ့ ဆက်သွယ်မေးမြန်းချက်)  

မျက်လုံးကို အဝတ်စနဲ့ပိတ်လိုက်ပြီးတော့ သူတို့စခန်းရှိတဲ့နေရာကို ခေါ်သွားပါတယ်

(RSO အဖွဲ့ဆီက  တာကာငွေ၁ သိန်းပေးပြီး ပြန်မြောက်လွတ်လာတဲ့ ရခိုင်အမျိုးသမီးတဦးနဲ့ သီးသန့်အင်တာဗျူး)

စစ်အုပ်စုရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲအပေါ် အမျိုးသမီးတွေက ဘယ်လိုမြင်သလဲ

ခင်ဘုန်းမို့ စုစည်းတင်ဆက်သည်။ တိုင်းပြည်အာဏာကို…