“ ဒီအကြောင်းကို ကျမတစ်ယောက်လွဲပြီး တခြားဘယ်သူမှမသိဘဲ သေတဲ့အထိယူသွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့တာပါ၊ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ အကြိမ်ကြိမ် အဓမ္မစော်ကားခဲ့သူက ကျမအဖေအရင်းကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေလို့ပဲ”

သျှန်ကီခမ်း ။ ။ တောင်ကြီးမြို့ဟာ ရှမ်းတိုင်းရင်းသား၊ ပအိုဝ်းတိုင်းရင်းသား အများစု နေထိုင်ကြတဲ့နေရာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ တောင်ကြီးမြို့ကို ၁၈၉၀ ခုနှစ်မှာ မြို့တည်ခဲ့ပြီး တောင်ကြီးမြို့လို့ခေါ်တွင်စေခဲ့ပါတယ်။ တောင်ကြီးဟာ အေးချမ်းသာယာလှပတဲ့ မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာလှည့်ခရီးသွားတွေ အလာများတဲ့ မြို့လို့ပြောရင်လည်း မမှားပါဘူး။ တောင်ကြီးမြို့က အေးချမ်းသာယာလှပသလို စီးပွားရေးအချက်အချာကြတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်တယ်လို့ဆိုရမှာပါ။ စီးပွားရေး အချက်အချာလည်းကျသလို လူဦးရေလည်းထူထပ်တာကြောင့် အနီးအနားမှာရှိတဲ့ ပအိုဝ်းကျေးရွာရှိ ဒေသခံများဟာ တောင်ကြီးမြို့ကို လာရောက်ဈေးရောင်းတာ၊ စီးပွားရှာတာ၊ အလုပ်လုပ်ကြတာတွေရှိပါတယ်။ ဒီလိုမျိုးထဲမှ တောင်ကြီးမြို့ကို လာရောက်ပြီး စားဝတ်နေရေးအတွက် စီးပွားရှာကြတဲ့ ပအိုဝ်းတိုင်းရင်းသားဈေးသည်များရဲ့ လှုပ်ရှားပုံတွေကို Hi က မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါတယ်။ တောင်ကြီးမြို့နားက ကျေးရွာတွေမှာ နေထိုင်ကြတဲ့ ပအိုဝ်းအမျိုးသမီးတွေဟာ ကျေးရွာက ထွက်ရှိတဲ့ ဟင်းသီး ဟင်းရွက် တွေကို ခူးယူလာပြီး […]

“ အမျိုးသမီးရဲဘော်အနေနဲ့ ရှေ့တန်းလိုက်ရတဲ့ အခွင့်အရေးနည်းပါးလို့ ရှေ့တန်းလိုက်ရတဲ့ ရှားရှားပါးပါးအခွင့်အရေးမှာ ရန်သူနဲ့ထိတွေ့မှုမရှိဘဲ ပြန်ဆုတ်လာရမှာကို စိုးရိမ်တယ်။ တိုက်ပွဲပြီးချိန်မှာ ရန်သူ့ဘက်ကထိခိုက်ကျဆုံးပြီး ကိုယ့်ဘက်က ထိခိုက်ကျဆုံးမှုမရှိဘဲနဲ့ ပြန်ဆုတ်ခွာနိုင်တဲ့အတွက် ကျေနပ်တယ်”(ဆူး)

“ ကြားထဲမှာတခုခုဖြစ်သွားခဲ့တာ၊ တိုက်ပွဲမှာကျသွားခဲ့သည်ရှိသော် ကိုယ့်စိတ်ကို လိပ်ပြာလုံပါတယ်။ အကောင်းဆုံး လုပ် ပေးခဲ့တယ်။ မိသားစုအတွက်သူငယ်ချင်းအတွက် ရဲဘော်တွေအတွက် နိုင်ငံကပြည်သူတွေအတွက် တစ်ထောင့်တစ်နေရာ ကနေရာသေးသေးလေးကနေ ပါဝင်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ စိတ်လေးနဲ့ပဲထွက်သွားနိုင်ပါတယ်”

“ အဆင်မပြေတာက တစ်နေ့တစ်နေ့ပိုပိုဆိုးလာတယ်။ ထမင်းမမှန်တာလည်းကြာပြီ။ ကိုယ်မှာမရှိတော့ ချေးဌားစားရ တယ်။ အမြဲချေးနေလို့မဖြစ်တော့ တံမြက်စည်းတို့၊ တောင်းတို့ရောင်းပြီး နေနေရတာ။ တခါတလေအရေးပေါ် ကျန်းမာရေး ဖြစ်ရင် ကုဖို့မရှိဘူး”