” အဓိက ကတော့ ကလေးတွေစိတ်ဒဏ်ရာဖြစ်မယ့်ဟာကို စိုးရိမ်ရတယ် ဘာဖြစ်လို့တုန်းဆို အရွယ်အားဖြင့် လေးနှစ်ငါးနှစ်ကျော် ဆယ်နှစ်ကျော်ကလေးတွေက တောက်လျှောက် အတူနေခဲ့ပြီး မြင်လိုက်ရတော့လေ။ ကျောင်းဆောင်တွေထဲမှာ ကလေးတွေရဲ့ သွေးအိုင်တွေ စာအုပ်တွေကအစကျန်နေသေးတဲ့အတွက်သူတို့ အတွက် အိမ်မက်ဆိုးကြီးဖြစ်မှာစိုးရိမ်မိတယ်”
“ကျမတို့က တိုက်ပွဲတွေကြောင့် ပြေးလာရတဲ့စစ်ရှောင်တွေလေ။ ကျမတို့ကိုယ်တိုင်က ဘာသာမတူ၊ လူမျိုးမတူ လို့ ရန်သူလို့ သဘောထားပြီး ရန်ဖြစ်နေရင် ဘယ်လိုသွားငြိမ်းချမ်းမလဲ။ ကိုယ်က အေးအေးချမ်းချမ်းနေချင်ရင် သူများလည်းငြိမ်းချမ်း အောင်လုပ်ပေးရမယ်လေ”
“အိမ်မှာနေလည်း ကျွန်မပဲဦးဆောင်ရတယ်။ ကလေးလည်းများတယ်။ ငွေရေးကြေးရေး၊ စားဝတ်နေရေး အခုစစ်ဘေးရှောင်ရတဲ့အချိန်မှာလည်း ကိုယ်ပဲ ဦးဆောင်ရတယ်”
မိသားစုဝမ်းရေးအတွက် ဒီအလုပ်ကို လုပ်နေရတဲ့ ဒေါ်မိညိုအဖို့ တစ်လကိုရတဲ့ လစာငွေဟာ ကိုးသောင်းကျပ်သာ ဖြစ်တဲ့အတွက် ဆန်တစ်အိတ်ဖိုးသာရရှိနေပြီး ထမင်းကို ဆားဖြူးပြီးစားရတဲ့နေ့တွေလည်း မနည်းတော့ဘူးလို့ ဒေါ်မိညိုက ဆက်ပြောပါတယ်။
“ ဖိုးသားရေ .. ထမင်းစားမယ်လေ”လို့ မိခင်ဖြစ်သူက သားကို ထမင်းစားဖို့ခေါ်တာက သာမာန်ကိစ္စမို့အထူးအဆန်းမဟုတ် ပါဘူး။ သို့ပေမဲ့ ဒေါ်ဌေးရဲ့အိမ်မှာတော့ အခုလိုတွေခေါ်လိုက်တိုင်း ကျန်တဲ့မိသားစုဝင်တွေမှာ မျက်ရည်မဆည်နိုင်အောင် ဖြစ်ကြ ရပါတယ်။
“ထိုတိုက်ပွဲများ ကြောင့် အပြစ်မရှိသော မဦးဝင်းခိုင်၏ သားငယ်နှင့် ဒေါ်အေးနုယဉ်တို့၏ အသက်များကို လုယူခဲ့သလို နောက်ထပ် အသက်ပေါင်းများစွာ လုယူခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည် “
“ ပန်းဖိုးက ဈေးကောင်းရပေမယ့် ခါတိုင်းလေးသောင်းခွဲပေးရတဲ့ ဆန်တစ်အိတ်က အခုတစ်သိန်းကျော်တယ်လေ ဘာမှ မထူးဘူး” လို့ အဒေါ်က ညီးတွားပြောပါတယ်။
“When she saw me, she looked at me with amazing eyes. I smiled at her back and went straight into her shop. At that moment, my friend hugged me and we both cried,”
“စစ်အာဏာမသိမ်းခင်ကတော့ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့အစည်းတွေကို ငြိမ်းချမ်းရေးမလိုလားတဲ့သူတွေ တိုင်းပြည်ငြိမ်းချမ်းရေး ကိုဖျက်စီးနေတဲ့သူတွေလို့ထင်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကိုယ်တိုင်လည်း လွတ်မြောက်နယ်မြေရောက်တာ တစ်နှစ်နဲ့ခုနှစ်လရှိပါပြီ။ စစ်ပွဲတွေကိုယ့်ရှေ့မှာဖြစ်ပြီးပြည်သူတွေရော ရဲဘော်တွေရောထိခိုက်တယ်။ သူတို့အိုးအိမ်ပစ္စည်းတွေ မိသားစုတွေဆုံးရှုံး ရတော့ တိုက်ပွဲတွေမရှိဘဲ ငြိမ်းချမ်းရေးအမြန်ဆုံးရတဲ့ အချိန်ကိုရောက်ချင်တယ်။ စစ်ပွဲတွေကို ရွံလာပြီ။ စစ်ဖြစ်ပြီဆို ဆိုင်သူရောမဆိုင်သူရောနစ်နာကြရတယ်။ အဆိုးဆုံးကပြည်သူတွေပါပဲ။ ” အားညီ (People Guard Force Local PDF-တာဝန်ခံ )
“အခုဆိုရင် အမေတို့တွေပြောနေကြတာ စစ်ပြန်ဖြစ်မယ်ပေါ့။ အားလုံးကလည်း စစ်ပြန်ဖြစ်မှာကြောက်နေကြတယ်။ ဒီစစ် ကြီးကို မုန်းနေပြီ။ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာသိနေတဲ့လူတွေက ဘာကြောင့်စစ်တိုက်နေကြတာလဲဆိုတာ ကျမသိချင်တယ်။ ” မဥမ္မာ (အသက် ၁၅ နှစ် ၊မြတန်ဆောင်စစ်ရှောင်ဒုက္ခသည်စခန်း၊ မြောက်ဦးမြို့နယ်၊ ရခိုင်ပြည်နယ်။)
အမျိုးသမီးတွေရဲ့ တရားမျှတမှုအတွက် အမျိုးသမီး အသံများကို ဖော်ထုတ်ရာနေရာတခုဖြစ်ပါတယ်။ သတင်းမီဒီယာတွေ အများကြီးရှိပေမယ့် အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အသံတွေကို အဓိကထား ဖော်ထုတ်ပေးတဲ့ မီဒီယာတွေ နည်းပါတယ်။ အမျိုးသမီးတွေဟာ အကြမ်းဖက်ခံရတာတွေ၊ မတရားတာတွေ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်း ယဉ်ကျေးမှု အခက်အခဲတွေကြားထဲမှာ ကြုံတွေ့နေရတဲ့အတွေ့အကြုံတွေကို ဖော်ပြပေးရာနေရာဖြစ်ပါတယ်။
အမျိုးသမီးရေးဆိုင်ရာ သတင်းဆောင်းပါး၊ ဓာတ်ပုံ၊ ကဗျာ၊ ကာတွန်းများ ပေးပို့လိုပါက
[email protected] သို့ ဆက်သွယ်နိုင်ပါသည်။
