ရပ်ကွက်တွေမှာ  နာယကတို့၊ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်တို့က အများစုက အမျိုးသားတွေဖြစ်တယ်။ ဒီအမျိုးသားတွေကလည်း ဂျဲန်ဒါကိုမသိတဲ့အခါ လူ့အခွင့်အရေးစကားနဲ့ သွားပြောရင်လည်း ဒါငါတို့ရွာ၊ ငါပိုင်တယ်။ ငါတို့ထုတ်တဲ့စည်းကမ်းပဲ  ဆိုတာမျိုးတွေရှိတော့ ဖိုဝါဒ ကြီးစိုးမှုတွေက ရှိနေဆဲဖြစ်တယ်။

“တိုက်ပွဲတွေဖြစ်တော့ လခစားတွေအကုန် အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ကြုံရာကျပန်း အလုပ်လုပ်ရင်း စားဝတ်နေရေးကို အဓိကဖြေရှင်းနေရတယ်၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် အခွင့်အလမ်းဆိုတာ ဘာမှမရှိဘူး၊ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတယ်”