
မျှော်တလင့်လင့် အိမ်ပြန်ချိန်
“အာဏာသိမ်းမှုနဲ့ နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုက သူတို့မူရင်းနေရာမှာ ပြန်နေရာဖို့အတွက် ပိုပြီးခက်ခဲသွားတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အာဏာမသိမ်းခင်က သူတို့ကို ပြန်နေရာချဖို့အတွက် နေအိမ်ဆောက်လုပ်ရေး စီမံကိန်းတွေရှိခဲ့တယ်”

မြေအောက်ကသေမင်းတမန်
"သမီးဟာ မြေမြှုပ်မိုင်း နင်းမိခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က ဒဏ်ရာမပြင်းထန်ပေမယ့် ညာဘက်ခြေထောက်က ခြေဖနောင့်ရိုး ပြတ်ထွက်ခဲ့ပြီး ခြေဖျားလေးသာ ကျန်နေခဲ့တယ်"

တော်လှန်ရေးခရီးတစ်နှစ်ပြည့်ချိန်အထိ မခန်းခြောက်သေးတဲ့မျက်ရည်တွေ
“တခါတလေကျရင် ငိုရတာမျက်ရည်တွေ ကုန်ပြီလားတောင် မှတ်ရတယ်။ အချိန်တန်ကျရင်တော့ မျက်ရည်ကတော့ ကျတယ်။ ဘယ်တော့မှလည်းမမေ့နိုင်ဘူး”

စွန့်လွှတ်စွန့်စား အမျိုးသမီးကွန်မန်ဒိုများ
" ဘယ်လိုမျိုးအခြေအနေဖြစ်ပါစေ၊ အိမ်သာကရေကိုသောက်ရမလား၊ ကျွဲသောက်ထားတဲ့ရေကိုသောက်ရမလား၊ ဘယ် နေရာမှာဖြစ်ဖြစ်အိပ်နိုင်ရတယ်၊ ညီမတို့ဆို ကိုင်းတောတွေ မြက်တောတွေ ရေထဲတွေမှာအိပ်ရတယ်။ ထမင်းဆိုလည်း သုံးလေးရက်မစားရတာမျိုးတွေ၊ ရေဆိုလည်း နောက်ကျိနေတဲ့ ရေကအစသောက်ရတာပေါ့ အဲ့လိုလေ့ကျင့်ရတာ"

နွေဦးသူရဲကောင်းအမျိုးသမီးများ
“၂၀၂၁ နွေဦးတော်လှန်ရေးမှာ အမျိုးသမီးတွေရဲ့ ဦးဆောင်မှုနဲ့ တော်လှန်ရေးမှာပါဝင်မှု အခန်းကဏ္ဍက ဘယ်လိုမှဖုံးကွယ် ထားလို့မရလောက်အောင် သိသာမြင်သာတယ်။ ဒါဟာ ကျမတို့ရဲ့သမိုင်းမှာ အမျိုးသမီးပါဝင်မှုနဲ့ ဦးဆောင်မှု အမြင့်မားဆုံး တော်လှန်ရေးလို့ ပြောလို့ရတယ်”

“ရှေ့ဆက်ရင်တော့ ငတ်နိုင်တယ်”
“သွေးနုသားနုမိခင်တွေ ကိုယ်ဝန်သည်တွေအတွက် အာဟာရ မထောက်ပံ့နိုင်ဘူး။ စစ်ရှောင်အားလုံး အစားအသောက်လည်း အနိုင်နိုင်ပဲ။ ပြတ်သွားရင်တော့ အခက်ကြုံနိုင်တယ်။ ပြတ်လပ်မှုတွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒီဘက်မှာက လာကူတဲ့သူ နည်းတယ်။ လမ်းခရီးကလည်း မလွယ်ဘူးလေ”

“ ကိုယ့်ရပ်ကိုယ့်ရွာ ကိုယ့်ဒေသမှာပဲ အေးအေးချမ်းချမ်းနဲ့ အလုပ်လေးလုပ်ချင်တယ်”
“ ငြိမ်းချမ်းရေးရချင်တယ်။ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်နေချင်တယ်။ ဟိုပြေးဒီပြေးမလုပ်ချင်ဘူး”

ရှေ့တန်းနဲ့စခန်းအတွက် အသင့်ရှိနေကြတဲ့ ဆေးတပ်သားအမျိုးသမီးတွေ
“ တော်လှန်ရေးကြီးပြီးရင် ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလည်းပြီးပြီ အကုန်တည်ငြိမ်သွားတဲ့အခါကျရင် ရန်ကုန်မှာမဟုတ်ဘဲနဲ့ စစ်ကြောင်းတစ်လျှောက်ထွက်လာတဲ့ ရွာတွေမှာသူတို့ရဲ့လိုအပ်ချက်တွေရှိတယ်။ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုတွေပေးချင် တယ်။ ပရဟိတတွေလုပ်ပေးချင်တယ်”

စစ်အုပ်ချုပ်မှုအောက်မှာ ဖိနှိပ်ခံနေရတဲ့ ထားဝယ်ဒေသခံတွေ
“ အာဏာသိမ်းကတည်းက အလုပ်တွေမရှိတော့တာ။ အခုအလုပ်လေးရလို့လုပ်မယ်ကြံတုန်း။ လမ်းမှာစစ်တာကြာတာနဲ့ ဒဏ်ကြေးဖြတ်ခံရတာ မနည်းတော့ဘူး။ စစ်တပ်လက်ထက်မှာ ရှာစားရတာမလွယ်ပါဘူး”

မြို့ပြကျောမွဲများ
“ဒီလောက်ဒုက္ခတွေ ရောက်နေတော့ ဘာလို့များ လူလာဖြစ်နေရသေးလဲလို့ တွေးမိတယ်။ နေစရာမရှိလို့ စားစရာရှိလား ဆိုတော့လည်း သူများလာဝေမှ စားရတဲ့ ဘဝမျိုးဖြစ်နေပြီ။ ကလေးတွေကို ကြည့်ပြီးတော့လည်း သနားတယ်” လို့ ကျူးကျော်အိမ်ဖျက်ခံလိုက်ရတဲ့ မန္တလေးမြို့က ကလေးသုံးယောက်မိခင်က ဆိုပါတယ်။


