ဆောင်းပါး

Who enlightened by their better halves

"I don’t want to be caught in the hands of the army. We could not guess their attitude if we fell into their hands. We may be killed for telling others that we are detained. So we could not fall into the hands of the army and run away”.

စစ်အာဏာရှင်ကို တွန်းလှန်ရင်း အယူအဆစွဲတွေကိုပါ တွန်းလှန်ရမှာပါ

"ညီမအပါအဝင် အစ္စလာမ်ဖြစ်လာတဲ့သူ တော်တော်များများက ဒီနိုင်ငံမှာမွေးပြီး ဒီမှာပဲကြီးလာတာ၊ ကိုးကွယ်မှု ဘာသာသာမတူတာ၊ မြန်မာလူမျိုးပဲ။ မှတ်ပုံတင်မှာလည်း မြန်မာလူမျိုး။ အဲ့ဒီတော့ ခွဲခြားဆက်ဆံခံရတာ အဆင် မပြေဘူး"

The empathy of Nwe Aye Sunni Jame Mosque

"With the increasing difficulties of people's daily meals, some families can be seen with no meal for breakfast as well as for dinner. Those kinds of people are abundant in the ward; thus, we are helping them as much as we can.”

ဝေဝါးနေတဲ့ လူငယ့် အနာဂတ်

“ဒီနိုင်ငံမှာ မနေချင်တော့ဘူး။ အစစအရာရာမှာ အဆင်မပြေဘူး။ လွတ်လပ်မှုမရှိ၊ လုံခြုံမှုမရှိတာ စိတ်သောက တွေနဲ့ ရှင်သန်နေရတဲ့အပြင် ကိုယ့်ရဲ့အနာဂါတ် ပျောက်ဆုံးနေသလို ဖြစ်နေတယ်။ အလုပ်အကိုင် အတည်တကျနဲ့ ဘ၀ကိုဖြတ်သန်းဖို့ ရည်မှန်းထားပေမယ့် နိုင်ငံရဲ့အခြေအနေက ကိုယ့်ကို နိုင်ငံခြားထွက်ဖို့ လှုံ့ဆော်နေတယ်”

ကိုယ်တိုင်ထုဆစ်နေရသည့် အနာဂတ်များ

“အင်ဂျင်နီယာဖြစ်ချင်လွန်းလို့ ပုံဆွဲလေ့ကျင့်တယ်။ ကျောင်းစာကျက်တယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ပြင်ပဗဟု သုတတွေဖတ်ရင်း ပျော်နေခဲ့တာပေါ့။ အာဏာသိမ်းမှုဖြစ်တော့ အဲ့ဒါတွေအကုန်ပျောက်ကုန်တယ်”

မတူညီကွဲ ပြားမှုကို လေးစားကြသော အမျိုးသမီးများ

“အမုန်းစကားတွေ၊ ဝေဖန်သံတွေကို လိုက်ပြီး နားထောင်နေမယ် လိုက်ခံစားနေမယ်ဆိုရင် နေစရာလည်း မရှိဘူး။ ကုသိုလ် လည်း ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အစွန်းမရောက်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ မတူရင် မပေါင်းနဲ့ဆိုတဲ့ စကားက ဒီနေရာမှာ ကျမတွက် အရမ်းမှားတယ်”

ကောင်းကင်နိုင်ငံကိုသွားမဲ့လမ်းပေါ်က ခရီးသည် သူမ

“တရုတ်ပြည်ကနေ ဒုက္ခရောက်ပြီး ပြန်လာတဲ့အမျိုးသမီးတွေ အများကြီးဘဲ။ လောက်ကိုင်သွားတယ်။ ဗိုက်ကြီး နဲ့ပဲ ပြန်လာတယ်။ ယောက်ျားပါမလာဘူး။ စစ်လိုက်ရင်လည်း positive ဖြစ်ပြန်။ အဲ့ဒါမျိုးတွေလေ။ အဲ့ကလေးတွေ မွေးပေးပြီးမှ ခရီးစရိတ်တွေပေးပြီး သူတို့မြို့ရွာကို ပေးပြန်လိုက်တာ။ ဆေးရအောင်လည်း ချိတ်ပေးလိုက်တယ်”

မြေကမ္ဘာကို ချစ်မြတ်နိုးသည့် မိန်းမပျို

“ဒီရေတောတွေ ရှင်သန်လာလို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းလာရင် ညီမတို့ကမ္ဘာကြီးဟာ ဒီထက်ပိုကျန်းမာလာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။”

ငရဲခွေးကြီးများ လွတ်နေသည်

မအေးသန်းပြောပြနေတာတွေကို နားထောင်ရင်း ကျွန်တော်ဟာ သွေးတိုးသလိုဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွေတင်းအန်းလာတယ်။ အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် နာကျင်တဲ့ဝေဒနာကိုခံစားရပြီး အသက်ထွက်သွားတဲ့ ကလေးအဖြစ်ကိုတွေးရင်း ကျနော် စုတ် တသပ်သပ် ဖြစ်နေမိတယ်။ မုဒိမ်းကောင်ရဲ့လုပ်ရပ်ကိုလည်း နားမလည်နိုင်အောင်ဖြစ်ရတယ်။ သူ့ရဲ့ယုတ်မာမှုအတွက် ကြီးလေးတဲ့ အပြစ်ဒဏ်ပေးသင့်တယ်လို့ တွေးမိတယ်။

နွေဦးမှာပွင့်တဲ့ပန်း

“ပုံမှန်လိုဖြစ်နေတဲ့ ဓာတ်ပုံတွေရိုက် တိုင်းပြည်ကြီးက အဆင်ပြေသလိုနေရင် ကျွန်တော့ဘဝကျွန်တော် သတ်ထားသလိုဖြစ်တဲ့အတွက် လက်ရှိလျှောက်လှမ်းနေတဲ့ လမ်းအောင်မြင်မှပဲ ဝါသနာပါတဲ့ ပျော်တဲ့အလုပ်တွေကို ပြန်လုပ်မယ်လို့ စဉ်းစားထားပါတယ်။ ဒါတွေမပြီးမချင်းကတော့ ဘာမှဆက်လုပ်ဖို့တော့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး”