
အမေ့ခံ ဗစ်တိုးရီးယား
“အခုကာလက ဟိုး… အစကို ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားနေရတယ်။ အနားမှာ ဘယ်သူမှ မရှိတော့သလို ဖြစ်နေတာပေါ့”

ခါးသီးလွန်းတဲ့ သမ္မတလွတ်ငြိမ်းခွင့်
“လူသားချင်းစာနာတယ်ဆိုတော့ ကျမက လူသားမဟုတ်လို့လား။ အပြစ်သားကို စာနာပြီး ဘဝပျက်ခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးကိုရော မစာနာတော့ဘူးလား”

ကိုဗစ်နဲ့ ဝမ်းရေးကြားက စက်ရုံအလုပ်သမများ
“ ဒီကာလမှာ ကျန်းမာရေး ကောင်းအောင် ဘာစားပေးရမလဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး။ ကျမတို့ နေတိုင်း ကန်စွန်းရွက် ငါးပိရည်နဲ့ စားနေတာတောင် မလောက်ငှတဲ့ ဘဝပါ”

အမျိုးသမီးများကို လူသားအဖြစ် ဥပဒေအရ အသိအမှတ်ပြုလာစေသူ အင်မလီမာဖီ(၁၈၆၈-၁၉၃၃ )
အင်မလီဟာ ကလေးဘဝတည်းက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လိုနေထိုင်ကျင့်ကြံရမယ်ဆိုတာကို မုန်း တီးခဲ့တယ်။ အမျိုးသမီးလို နေထိုင်တယ်ဆိုတာဟာ ထုံးတမ်းစဉ်လာက အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အခွင့်အရေးတွေကနေ ဖယ်ထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်တယ်လို့ တွေးခဲ့တယ်။ ဒီအတွက် သူတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တယ်။

ကျမတို့ စစ်ပွဲတွေကို မဖန်တီးခဲ့ပါ … ဒါပေမယ့် …
“ဘာမှမလိုချင်ပါဘူး ကျမရဲ့မူလအတိုင်းတော့လိုချင်တာပေါ့။ ဆုံးသွားတဲ့ သားတွေကိုတော့ လိုချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မကျေနပ်ရင်လည်း ဘယ်လိုလုပ်လို့ရမှာလဲ။ မရသင့်တဲ့ အရာတွေကို ကျမ မတောင့်တတော့ပါဘူး။ သားသမီးတွေ အတွက်တော့ လိုအပ်တာပေါ့။ ကျမဒါမျိုးတွေပြောရင် ကျမ မျက်ရည်ကျပါတယ်”


